Το σχέδιο —που έγινε γνωστό από την Ντόρα Μπακογιάννη όταν είπε «ο Καραμανλής είναι βαθιά παραταξιακός»— είναι μάλλον χονδροειδές: «Πρώτα να ταυτιστεί με την Παράταξη ο Μητσοτάκης και μετά να δηλώσει ο Μητσοτάκης “καλές προσωπικές σχέσεις με τον Καραμανλή”, για να τον απομακρύνουμε από τον Σαμαρά».
Ακούγεται σαν κολακεία για τον μακροβιότερο επικεφαλής της ΝΔ και πρώην Πρωθυπουργό, αλλά υποκρύπτει απειλή: ή μεθ’ ημών ή καθ’ ημών. Ασφαλώς στο παρασκήνιο μεθοδεύονται «αντίμετρα», αλλά στο προσκήνιο, ένας-ένας ανεβαίνουν στη σκηνή για το μονόπρακτό τους.
Οι τοποθετήσεις των γαλάζιων και οι επικλήσεις στον ιδρυτή
Ο Γιάννης Οικονόμου, από τον Μητσοτακικό πυρήνα της κυβερνώσας συσπείρωσης —που είχε ακολουθήσει και την Ντόρα στο αποτυχημένο κόμμα της— μπήκε στο μυαλό, τη συνείδηση και τον πολιτικό σχεδιασμό του Καραμανλή, και έτσι μάθαμε πως «ούτε έκανε ούτε πρόκειται να κάνει ποτέ κάτι που θα βλάψει την παράταξη και το κόμμα που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής».
Με την αναφορά στον ιδρυτή το παράκανε: όλοι γνωρίζουν τι γνώμη είχε για τον παλαιό Μητσοτάκη. Γιατί να έχει καλύτερη ο ανιψιός του για τον νεότερο;
Σταθερά ο πορτ-παρόλ Μαρινάκης τονίζει ότι ο πρώην Πρωθυπουργός «είναι θεσμικός» και πάντα για «το καλό της παράταξης και της χώρας». Ο Άδωνις τους ξεπέρασε: «Δεν μου έχει περάσει ποτέ από το μυαλό η ιδέα ότι ο Κώστας Καραμανλής δεν θα είναι στη ΝΔ. Χωρίς Καραμανλή δεν υπάρχει».
Ευφυέστερος όλων και για λογαριασμό του, ο Πιερρακάκης άφησε να μιλήσει η φωτογραφία του με τον Καραμανλή: αγκαζέ κατά την επίσκεψή του «στα καπνά», που είχε λοιδορήσει ο Μητσοτάκης.
Οι διατυπώσεις που επιλέγει ο Μητσοτάκης και ο φόβος της σύμπραξης των δύο «πρώην»
Ο Πρωθυπουργός, ως ενδιαφερόμενος περισσότερο από όλους για τη στάση Καραμανλή απέναντι στο κόμμα Σαμαρά, το έκανε πιο επίσημο: «Τον σέβομαι και τον τιμώ». Αλλά με τη συμπλήρωση «όπως τιμώ όλους τους αρχηγούς της ΝΔ, τους τέως πρωθυπουργούς», έδειξε ότι μιλάει σαν τον Τσίπρα που «σέβεται» τον ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι προφανές ότι η πλευρά Μητσοτάκη αντιμετωπίζει τους δύο πρώην Πρωθυπουργούς όπως τη φωτιά με το μπαρούτι: αν σμίξουν, το Μητσοτακέικο θα γίνει Κούγκι.
Όταν λένε ότι ο Καραμανλής «δεν θα βλάψει την παράταξη», εννοούν ότι δεν θα βλάψει τον Μητσοτάκη. Η σιγουριά τους είναι υποκριτική και συνιστά πίεση. Δεν περιμένουν ότι στις εκλογές ο Καραμανλής θα καλέσει —όπως έκανε δύο φορές τώρα— τους οπαδούς της Συντηρητικής παράταξης να ψηφίσουν τη ΝΔ του Μητσοτάκη. Η σιγουριά «δεν θα βλάψει την παράταξη» κρύβει την αξίωση να… βλάψει τον Σαμαρά.
Όσοι ξέρουν τον Καραμανλή αντιλαμβάνονται ότι δεν θα μπορούσε να γίνει «μηχανισμός» του Σαμαρά, αλλά ούτε θα δεχόταν υπαγορεύσεις για τη σχέση του μαζί του. Και με την τελευταία δημόσια παρουσία του —και με τον Μεϊμαράκη εκτός από τον Μεσσήνιο στο ακροατήριο— η ερμηνεία για τις προθέσεις του έγινε πιο σύνθετη.
Η ομιλία του δεν ήταν «σύνοψη των προηγουμένων» —όπως θέλησαν να υποβάλουν οι Μητσοτακικοί στα ΜΜΕ— αλλά είχε χαρακτήρα εμπροσθοβαρούς πολιτικής πλατφόρμας. Η οποία δεν κατατείνει σε υποστήριξη του Σαμαρά, αλλά απλώς τον περιέχει!
Η μόνη δυνατή ερμηνεία γι’ αυτή την «ποιοτική» αναβάθμιση είναι ότι, έτσι όπως έχει εξελιχθεί η κατάσταση στη χώρα μετά το 2019, ο ίδιος εφάπτεται με τα μεγέθη «ΝΔ», «Σαμαράς», «Μητσοτάκης», αλλά δεν ταυτίζεται —καθώς αντιλαμβάνεται τον ρόλο του περισσότερο ως παραταξιάρχης παρά ως πρώην αρχηγός του κόμματος.
Η απόρριψη του «συστήματος Μητσοτάκη» και της αλλοίωσης της ΝΔ
Αν αυτό σημαίνει ότι δεν προδιατίθεται να παραδώσει το όνομά του και την προσωπική του ιστορία σε κανέναν —πόσο μάλλον στην… αντίπαλη οικογένεια— τότε σε ποιο σημείο του ενδοπαραταξιακού ορίζοντα δείχνει το δάχτυλό του;
Μια εικασία θα ήταν «να διώξουμε τον Μητσοτάκη και να βάλουμε στη θέση του τον Δένδια». Αλλά παραείναι απλοϊκή για τον τρόπο που σκέφτεται κάποιος που γνωρίζει για ποιο λόγο ηττήθηκε και γιατί επί 17 χρόνια δεν καταθέτει τη δική του άποψη —όπως έκανε ερασιτεχνικά ο Τσίπρας για τον εαυτό του.
Όσο σωστό είναι ότι «δεν θα βλάψει την Παράταξη», άλλο τόσο δεν θεωρεί ότι «Παράταξη» είναι η σημερινή ηγεσία της ΝΔ. Και πολύ περισσότερο οι «διευρύνσεις» Μητσοτάκη προς την ακροδεξιά και τον σημιτικό «εκσυγχρονισμό». Με τις οποίες ο ίδιος δεν συνθηκολόγησε ποτέ, κρίνοντας ότι αλλοίωσαν την ιδεολογία της, νόθευσαν την πολιτική της και εκτροχίασαν τις μεθόδους της.
Κανένας από όσους διοίκησαν τη ΝΔ ή κυβέρνησαν για λογαριασμό της τη χώρα δεν έκανε όσα κάνει το «σύστημα Μητσοτάκη». Σε αυτό οι φίλοι του Καραμανλή συμπεριλαμβάνουν και τις πρακτικές αρνητικής φόρτισης των πολιτικών αντιπάλων του. Του ιδίου συμπεριλαμβανομένου —όπως και του Προκόπη Παυλόπουλου— όπως προκύπτει από την αντιμετώπιση που έχει διαχρονικά από τη μιντιακή κομπανία του σημερινού Πρωθυπουργού και προηγουμένως του αείμνηστου Σημίτη.
Από αυτή την άποψη, εύκολα κάποιος φτάνει στο συμπέρασμα ότι ενδεχόμενη ευθεία εναντίωση του Καραμανλή στον Μητσοτάκη μπορεί να έχει, από την πλευρά του, την έννοια της υπεράσπισης της Παράταξης και όχι της «βλάβης». Άλλωστε αυτό φαίνεται να επιδιώκουν όσοι λένε «αυτό δεν είναι το κόμμα μας πλέον».
Αν δει κανείς την εικόνα από απόσταση, προκύπτει ότι στις επόμενες εκλογές ο Καραμανλής δεν έχει πολλά περιθώρια να παρακάμψει αυτό που ο Μητσοτάκης… φοβάται και επικαλείται την «Παράταξη» για να το αποφύγει.
Οι επιθέσεις… απειλητικής φιλίας των Μητσοτακικών στον Καραμανλή μπορεί να είναι παγίδα για τον ίδιο, αν ο πρώην πρωθυπουργός το δει από άλλη σκοπιά: Δεν θα βλάψω την Παράταξη, αλλά με τον δικό μου τρόπο —που δεν οδηγεί απαραίτητα σε υποστήριξη του Σαμαρά. Πού ακριβώς οδηγεί, πρέπει να το πουν και να το ζητήσουν άλλοι —όχι ο ίδιος.
Επίλογος δεν υπάρχει ακόμη, αλλά πλησιάζει. Ο Καραμανλής μιλάει για την πολιτική κατάσταση σε συγκεκριμένους τομείς, διαφοροποιούμενος απλώς από τις κυβερνητικές επιλογές.
Δεν είπε ποτέ «να φύγει ο Μητσοτάκης» —δεν το υπονόησε καν. Αλλά πλέον μάλλον είναι λάθος να πιστεύει κανείς ότι δεν θα το πει στο τέλος…
https://www.ieidiseis.gr/politiki/903515/o-grifos-karamanli-gia-tis-ekloges-kai-to-aifnidio-flert-apo-ton-mitsotaki/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου