Με το σημερινό οικονομικό μοντέλο, όσο περισσότερο αυξάνονται οι εξαγωγές και τα τουριστικά έσοδα, τόσο αυξάνεται και η εξωτερική μας εξάρτηση γιατί στην Ελλάδα η παραγωγή και ο τουρισμός στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό σε εισαγόμενες πρώτες ύλες, ενδιάμεσα αγαθά, ενέργεια και προϊόντα, που σημαίνει ότι σημαντικό μέρος των εσόδων που δημιουργούνται στην χώρα καταλήγει και πάλι στο εξωτερικό.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία του προβλήματος: η αύξηση των εξαγωγών ή του τουρισμού από μόνη της δεν αρκεί.
Αυτό που έχει σημασία είναι η καθαρή προστιθέμενη αξία που παραμένει στην ελληνική οικονομία.
Ακόμη πιο κρίσιμο είναι το εξωτερικό ισοζύγιο. Από έλλειμμα μόλις 2,6 δισ. ευρώ το 2019, φτάσαμε σε έλλειμμα 14,1 δισ. ευρώ το 2025, ενώ ήδη στο πρώτο πεντάμηνο του 2026 το έλλειμμα έχει εκτιναχθεί στα 8,9 δισ. ευρώ και ο τελικός λογαριασμός είναι εξωτερικά ελλείμματα που αυξάνουν τα εξωτερικά χρέη και έχουν φτάσει τα 597 δις. Ευρώ!














