Το «βρυξελλιώτικο» όνειρο του Μητσοτάκη...

Η ομολογία φυγής, ο φόβος της εκλογικής συντριβής και το σενάριο της «ηρωικής εξόδου»

Η αποστροφή του πρωθυπουργού στο Κιλκίς για την οκταετή εμπειρία του στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο φουντώνει τις φήμες για αναζήτηση διεθνούς ποστου, αποκαλύπτοντας μια ηγετική ομάδα που προετοιμάζεται για το τέλος εποχής εν μέσω εσωκομματικής αποσύνθεσης

---

Όταν ένας πρωθυπουργός επιλέγει να υπενθυμίζει δημοσίως ότι συμπληρώνει σχεδόν οκτώ χρόνια στην εξουσία και να κομπάζει για το πόσο «μετράει» η παρουσία του στις Βρυξέλλες, στο πολιτικό παρασκήνιο οι κεραίες ενεργοποιούνται αμέσως. Η πρόσφατη αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη κατά τη διάρκεια της περιοδείας του στο Κιλκίς δεν ήταν μια αυθόρμητη έξαρση αυτοεπιβεβαίωσης. Ήταν το καθαρό αποτύπωμα μιας στρατηγικής που κοιτάζει όλο και πιο επίμονα προς την έξοδο, αναζητώντας μια χρυσή πολιτική αποστρατεία στην ευρωπαϊκή γραφειοκρατία.

Έρχεται βόμβα διαφθοράς που μπορεί να γκρεμίσει τον Μητσοτάκη – Ο τρόμος για τα Χριστούγεννα και η γραμμή άμυνας με τα «μεγάλα ψάρια»...

Πληροφορίες για ένα νέο, τεράστιο σκάνδαλο που θα μπορούσε να συγκλονίσει το πολιτικό σύστημα πριν από το τέλος του 2026. 

Η Pizza Fan, το «Χωριάτικο», οι πανηγυρισμοί του πρωθυπουργού και τα ερωτήματα για έναν επικοινωνιακό αντιπερισπασμό που επιχειρεί να οικοδομήσει το Μαξίμου. 

Τι μπορεί να κρύβεται πίσω από την επίδειξη αποφασιστικότητας κατά της διαφθοράς και γιατί οι επόμενες εβδομάδες αποκτούν ιδιαίτερη σημασία

Η Κοβέσι φεύγει και αφήνει μια βόμβα στο Μαξίμου – Ο εκφοβισμός στην Ελλάδα, ο ΟΠΕΚΕΠΕ και το μήνυμα που τρομάζει την κυβέρνηση Μητσοτάκη...

Η απερχόμενη επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας καταγγέλλει ότι στην Ελλάδα σημειώθηκε η πιο απροκάλυπτη απόπειρα εκφοβισμού κατά τη διάρκεια της θητείας της.

Οι τρεις εισαγγελείς που ερευνούν τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η σύγκρουση με τον Άρειο Πάγο, οι 11 βουλευτές και η προειδοποίηση ότι ο θεσμός κινδυνεύει να εξοντωθεί επειδή κάνει τη δουλειά του.

Η πολιτική κληρονομιά που αφήνει η Κοβέσι και ο νέος πονοκέφαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη

---

Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ

Αναγνώστριες και αναγνώστες μου.

Συντρόφισσες και σύντροφοι.

Θα σας πω σήμερα μια ιστορία που, εάν βρισκόμουν στο Μέγαρο Μαξίμου, θα με έκανε να χάσω τον ύπνο μου. Και επειδή γνωρίζω πόσο αρέσει στον Κυριάκο Μητσοτάκη να μιλά για το κράτος δικαίου, την ευρωπαϊκή κανονικότητα και τον σεβασμό στους θεσμούς, θα του πρότεινα να διαβάσει πολύ προσεκτικά την τελευταία μεγάλη συνέντευξη της Λάουρα Κοβέσι στο Politico. Διότι η γυναίκα που ολοκληρώνει αύριο, 30 Οκτωβρίου, την επταετή θητεία της στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αποφάσισε να αποχαιρετήσει το αξίωμά της αφήνοντας πίσω της μια καταγγελία που αποτελεί πραγματικό πολιτικό κόλαφο για την Ελλάδα. Η πιο απροκάλυπτη απόπειρα εκφοβισμού της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, σε ολόκληρη την επταετή θητεία της, σημειώθηκε στη χώρα μας! Το είπε καθαρά στη δημοσιογράφο Νεκταρία Σταμούλη. Και επειδή η Κοβέσι έχει αντιμετωπίσει κυβερνήσεις, ισχυρούς επιχειρηματίες, κυκλώματα οργανωμένης απάτης και πολιτικές πιέσεις από διάφορες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει να επιλέγει ειδικά την Ελλάδα για να περιγράψει την πιο κραυγαλέα περίπτωση εκφοβισμού που συνάντησε.

Κρατήστε τη συγκεκριμένη καταγγελία. Διότι πίσω της βρίσκεται μια ολόκληρη ιστορία που εξελίχθηκε τους τελευταίους μήνες, με επίκεντρο τους τρεις Έλληνες εντεταλμένους Ευρωπαίους εισαγγελείς που χειρίζονται κρίσιμες υποθέσεις, μεταξύ των οποίων και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η Πόπη Παπανδρέου, η Χαρίκλεια Θάνου και ο Διονύσης Μουζάκης είχαν εξασφαλίσει από το Κολλέγιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας απόφαση ανανέωσης της θητείας τους για πέντε χρόνια. Μόνο που το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου αποφάσισε τον περασμένο Μάιο να ανανεώσει τις θητείες τους για μόλις δύο χρόνια. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αντέδρασε, προσέφυγε και τελικά η Διοικητική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, με ψήφους 72 έναντι 10, για λόγους που αφορούσαν στο δικαίωμα υποβολής της. Μια θεσμική διαμάχη που η Κοβέσι χαρακτηρίζει πλέον απόπειρα εκφοβισμού. Και αναρωτιέμαι πόσο εύκολο θα είναι για το κυβερνητικό επιτελείο να διαχειριστεί αυτή τη δημόσια καταγγελία, την ώρα που η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ εξακολουθεί να απασχολεί τη Δικαιοσύνη.

---

Η επιστολή στην Κομισιόν και οι αποφάσεις που ενόχλησαν την Κοβέσι

Θα σας θυμίσω και μια λεπτομέρεια που αποκτά ιδιαίτερη σημασία σήμερα. Στις 22 Μαΐου, η Κοβέσι είχε απευθυνθεί επισήμως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καταγγέλλοντας ελληνικές νομοθετικές και δικαστικές αποφάσεις που, κατά την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, επηρέαζαν αρνητικά την ανεξαρτησία και την αποτελεσματικότητα του θεσμού στη χώρα μας. Στο επίκεντρο βρισκόταν τόσο η υπόθεση των τριών εισαγγελέων όσο και η τροποποίηση του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας για ειδική διαδικασία σε κακουργήματα που αφορούν βουλευτές.

Προσέξτε τώρα το πραγματικά σοβαρό στοιχείο. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είχε θέσει επισήμως ζήτημα συμμόρφωσης της Ελλάδας με την υποχρέωση καλόπιστης συνεργασίας που προβλέπουν οι ευρωπαϊκές συνθήκες. Δεν μιλάμε, λοιπόν, για μια προσωπική αντιπάθεια της Κοβέσι προς την ελληνική κυβέρνηση. Μιλάμε για μια θεσμική σύγκρουση που έφτασε μέχρι την Κομισιόν και αφορά στη δυνατότητα των Ευρωπαίων εισαγγελέων να συνεχίζουν τις έρευνές τους χωρίς εμπόδια.

Και τώρα που η Κοβέσι αποχωρεί, επαναφέρει το θέμα με τον πιο ηχηρό τρόπο. Σαν να θέλει να αφήσει έναν τελευταίο φάκελο πάνω στο τραπέζι των Βρυξελλών, υπενθυμίζοντας ότι οι εκκρεμότητες της Ελλάδας δεν εξαφανίζονται επειδή αλλάζει ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

---

Ο ΟΠΕΚΕΠΕ, οι 11 βουλευτές και η απάντηση στους πολιτικούς που την κατηγορούσαν

Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχουν όσα είπε για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Διότι η Κοβέσι αποφάσισε να απαντήσει ευθέως σε εκείνους που αμφισβήτησαν τους χειρισμούς της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, υποστηρίζοντας ότι οι έρευνες είχαν πολιτικές σκοπιμότητες.

Θυμίζω ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είχε ζητήσει την άρση ασυλίας 11 βουλευτών, ενώ τελικά τέσσερις από αυτούς παραπέμφθηκαν σε δίκη. Η διαφορά ανάμεσα στους δύο αριθμούς αποτέλεσε αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης, με επικριτές της Κοβέσι να μιλούν για βιαστικούς χειρισμούς. Η απάντησή της ήταν κατηγορηματική. Από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας δεν υπήρξε λάθος. Η άρση ασυλίας, εξήγησε, αποτελεί διαδικαστική προϋπόθεση για την έρευνα και τη συγκέντρωση αποδεικτικών στοιχείων, όχι απόφαση για την ενοχή ενός βουλευτή.

Και εδώ έρχεται η πολιτικά πιο ενοχλητική αποστροφή της συνέντευξης. Η Κοβέσι κατήγγειλε ότι ο θόρυβος γύρω από τις έρευνες χρησιμοποιήθηκε για να παρουσιαστεί η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ως ένας θεσμός που παρεμβαίνει στην πολιτική ζωή, αντί να συζητηθεί η πραγματική διάσταση των υποθέσεων.

Με απλά λόγια, η Κοβέσι κατηγορεί πολιτικούς παράγοντες ότι επιχείρησαν να μετατρέψουν τον ελεγχόμενο σε κατήγορο και τον εισαγγελέα σε απολογούμενο.

Και επειδή η κυβέρνηση έχει επενδύσει ιδιαίτερα στο επιχείρημα ότι οι ευρωπαϊκές έρευνες αποκτούν πολιτικό χαρακτήρα όσο πλησιάζουν οι εκλογές, θα σας πρότεινα να κρατήσετε και την απάντηση που έδωσε η απερχόμενη Ευρωπαία εισαγγελέας. Η δουλειά των εισαγγελέων, είπε, είναι να ελέγχουν εάν οι έντιμοι αγρότες αποκτούν πρόσβαση στα ευρωπαϊκά χρήματα. Όχι να προσαρμόζουν το χρονοδιάγραμμα των ερευνών στις ανάγκες των πολιτικών εκστρατειών.

Και υπενθύμισε κάτι που συχνά χάνεται μέσα στις κομματικές αντιπαραθέσεις. Τα χρήματα των αγροτικών επιδοτήσεων κατέληξαν, σύμφωνα με τα ευρήματα των ερευνών, και σε ανθρώπους που εμφανίζονταν ψευδώς ως αγρότες, χρηματοδοτώντας πολυτελείς διακοπές και ακριβά αυτοκίνητα. Την ίδια ώρα πραγματικοί παραγωγοί στερούνταν πόρους που προορίζονταν για εκείνους.

---

Οι πολιτικοί, η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη και η προειδοποίηση που ξεπερνά την Ελλάδα

Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη που θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό. Η Κοβέσι αναφέρθηκε με ιδιαίτερη αυστηρότητα σε πολιτικούς οι οποίοι δηλώνουν υπέρμαχοι μιας ανεξάρτητης και αποτελεσματικής Δικαιοσύνης, μέχρι τη στιγμή που οι έρευνες πλησιάζουν τον δικό τους κύκλο. Τότε, όπως περιέγραψε, αρχίζουν οι καταγγελίες περί καταχρηστικών εισαγγελικών ενεργειών, πολιτικής ατζέντας και αμφισβήτησης της χρησιμότητας του ίδιου του θεσμού.

Και επειδή εδώ στην Ελλάδα ακούμε συχνά μεγαλοστομίες για τον σεβασμό στη Δικαιοσύνη, θα είχε ενδιαφέρον να δούμε ποιοι θα σπεύσουν να απαντήσουν στη συγκεκριμένη παρατήρηση. Διότι ο πραγματικός σεβασμός στους θεσμούς δοκιμάζεται όταν οι αποφάσεις και οι έρευνές τους προκαλούν πολιτική δυσφορία. Στα εύκολα όλοι εμφανίζονται θεσμικοί.

Η Κοβέσι περιέγραψε, παράλληλα, ένα γενικότερο ευρωπαϊκό πρόβλημα. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα έπρεπε να διαθέτει 230 Ευρωπαίους εντεταλμένους εισαγγελείς, αλλά η χρηματοδότηση επαρκεί για μόλις 180. Στην Πολωνία υπηρετούν 15 αντί των 24 που είχαν συμφωνηθεί. Και η αναθεώρηση του ευρωπαϊκού κανονισμού, η οποία θα μπορούσε να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα του θεσμού, εξακολουθεί να καθυστερεί.

Η προειδοποίησή της είναι σαφής. Ένας ανεξάρτητος ελεγκτικός μηχανισμός μπορεί να αποδυναμωθεί χωρίς να χρειαστεί να καταργηθεί. Αρκεί να περιοριστούν οι πόροι του, να καθυστερήσουν οι κρίσιμες αποφάσεις και να πολλαπλασιαστούν τα διοικητικά εμπόδια.

---

Η Κοβέσι φεύγει, οι φάκελοι μένουν και ο Μητσοτάκης έχει έναν καινούργιο πονοκέφαλο

Και τώρα ερχόμαστε στην επόμενη ημέρα. Η θητεία της Λάουρα Κοβέσι ολοκληρώνεται αύριο, 30 Οκτωβρίου, και από την 1η Νοεμβρίου την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αναλαμβάνει ο Γερμανός Άντρες Ρίτερ, ο οποίος έχει ήδη υπηρετήσει ως αναπληρωτής της.

Εδώ βρίσκεται και το πραγματικό πολιτικό ενδιαφέρον. Η αποχώρηση της Κοβέσι δεν σημαίνει ότι τελειώνουν οι έρευνες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ούτε ότι κλείνουν οι θεσμικές εκκρεμότητες με την Ελλάδα. Ο επόμενος επικεφαλής παραλαμβάνει μια υπηρεσία με ανοιχτές υποθέσεις, μια καταγεγραμμένη σύγκρουση με ελληνικές αρχές και μια επίσημη επιστολή προς την Κομισιόν για την ανεξαρτησία των Ευρωπαίων εισαγγελέων.

Και επειδή πλησιάζουμε προς την εκλογική χρονιά του 2027, έχω την εντύπωση ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα ήθελε να έχει όσο το δυνατόν λιγότερα ανοιχτά μέτωπα με ευρωπαϊκούς θεσμούς. Μόνο που η Κοβέσι, λίγο πριν παραδώσει τα κλειδιά του γραφείου της, φρόντισε να υπενθυμίσει ότι οι δικαστικές υποθέσεις έχουν τη δική τους διαδρομή, ανεξάρτητα από τους πολιτικούς υπολογισμούς.

Θα σας πω, λοιπόν, τι κρατώ από τη συγκεκριμένη ιστορία.

Η Λάουρα Κοβέσι φεύγει από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κατηγορώντας την Ελλάδα για την πιο απροκάλυπτη απόπειρα εκφοβισμού που αντιμετώπισε κατά την επταετή θητεία της. Πρόκειται για μια εξαιρετικά βαριά θεσμική καταγγελία, η οποία θα παραμείνει στο πολιτικό αρχείο της περιόδου Μητσοτάκη.

Και το ερώτημα που αποκτά ιδιαίτερη σημασία είναι τι θα συμβεί όταν ο νέος Ευρωπαίος εισαγγελέας αρχίσει να διαχειρίζεται τους φακέλους που του αφήνει η προκάτοχός του.

Διότι, αγαπημένοι μου, οι εισαγγελείς αλλάζουν. Οι δικογραφίες όμως δεν εξαφανίζονται μαζί με τους ανθρώπους που τις χειρίστηκαν.

Και κάτι τελευταίο.

Ο Μητσοτάκης μπορεί να σχεδιάζει ήδη την προεκλογική του εκστρατεία. Η Κοβέσι, όμως, φρόντισε να του αφήσει μια τελευταία υπενθύμιση: Οι ευρωπαϊκοί εισαγγελείς δεν λειτουργούν με το ημερολόγιο του Μεγάρου Μαξίμου.

https://periodista.gr

Κοβέσι στο Politico: Φοβάμαι ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα εξουδετερωθεί επειδή κάνει τη δουλειά της...

Αιχμές για απόπειρες εκφοβισμού στην Ελλάδα, υποχρηματοδότηση και εμπόδια στις έρευνες αφήνει η απερχόμενη επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Τι λέει για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τα αιτήματα άρσης ασυλίας βουλευτών.

Τον κίνδυνο σταδιακής αποδυνάμωσης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας καταγγέλλει η Λάουρα Κοβέσι, σε συνέντευξή της στο Politico, λίγες ημέρες πριν ολοκληρώσει την επταετή θητεία της. Η απερχόμενη επικεφαλής περιγράφει ένα περιβάλλον οικονομικής ασφυξίας, γραφειοκρατικών καθυστερήσεων και πολιτικών πιέσεων, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στην Ελλάδα και στις έρευνες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

«Ανησυχώ ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα “θανατωθεί αθόρυβα” επειδή κάνει τη δουλειά της», δηλώνει στη δημοσιογράφο Νεκταρία Σταμούλη. Κατά την ίδια, η διατήρηση της ανεξαρτησίας και της αξιοπιστίας του θεσμού αποτελεί τη βασική πρόκληση για τον διάδοχό της.

Λιβυή, Τουρκία και το στρατηγικό έλλειμμα της Ελλάδας...

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΕΖΑΣ*

 Η επικύρωση του τουρκολιβικού μνημονίου οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της ανατολικής Λιβύης συνιστά σημαντική αποτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. 

Η αποτυχία αυτή μπορεί να εξεταστεί σε δύο διακριτά αλλά αλληλένδετα επίπεδα: το πολιτικό και το στρατηγικό.

Σε πολιτικό επίπεδο, η προηγούμενη βεβαιότητα του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα μπορούσε να αποτραπεί αρκεί για να αναδείξει την αναποτελεσματικότητα των διπλωματικών χειρισμών. Σε στρατηγικό επίπεδο, η ανάλυση επικεντρώνεται στη μεταβαλλόμενη κατανομή ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο και στις διαφορετικές στρατηγικές πρακτικές Ελλάδας και Τουρκίας.

Η επιχειρούμενη μεταβολή του status quo της Μονής ΣΙΝΑ...

Του Ιωάννη Ιντζέ *

Οι ανακοινώνεις του Υπουργείου Εξωτερικών για την Ιερά Μονή ΣΙΝΑ μπορεί να κάνουν λόγο για «ιστορική ημέρα για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία» αλλά στην πραγματικότητα με την συμβιβαστική λύση επιχειρείται μια βίαιη μεταβολή ενός καθεστώτος λειτουργίας 16 αιώνων.

Και ενώ παρουσιάζεται ότι την συμφωνία στήριξαν το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, η Εκκλησία της Κύπρου και η Εκκλησία της Ελλάδας, οι σχετικές επιστολές τους δεν έχουν δημοσιοποιηθεί και γίνεται μόνο λόγος για καταχώρηση τους στο αρχείο της Μονής. 

Οι μόνες δημοσιευμένες επιστολές είναι αυτές του προηγούμενου της Μονής, Αρχιεπισκόπου Δαμιανού προς τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και η επιστολή του Αγίου Όρους (Κοινή Σύναξη των Αντιπροσώπων και των Προϊσταμένων των είκοσι Ιερών Μονών του Αγίου Όρους) που απεστάλη στις 10 Σεπ 2026 στον νέο ηγούμενο της Μονής Αρχιεπίσκοπο Συμεών. 

Παραθέτω μόνο ένα τμήμα από την επιστολή του ΑΟ:

Το ενεργειακό αυτογκολ της Δύσης, η κατάρρευση των ευρωπαϊκών πολιτικών και το προειδοποιητικό μήνυμα του Πούτιν από τη Μόσχα...

 

Με αιχμή του δόρατος την αποτυχημένη ευρωπαϊκή στρατηγική, τις κυρώσεις-μπούμερανγκ και το σαμποτάζ του Nord Stream, ο Ρώσος πρόεδρος αποδομεί το δυτικό αφήγημα και αναδεικνύει την αδιέξοδη πορεία μιας «πράσινης μετάβασης» που γονατίζει τους λαούς

---

Η παγκόσμια ενεργειακή σκακιέρα επαναπροσδιορίζεται μέσα από την κυνική ομολογία της αποτυχίας των δυτικών κυρώσεων, όπως αυτή αποτυπώθηκε στη μεγαλειώδη σύνοδο κορυφής του Φόρουμ Χωρών Εξαγωγής Φυσικού Αερίου (GECF). 

Μιλώντας στην ολομέλεια, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν έστειλε ένα ηχηρό και αμείλικτο μήνυμα προς τις κυβερνήσεις εκείνες που επιχείρησαν να αποκλείσουν τη Ρωσία από την παγκόσμια αγορά φυσικού αερίου, υπενθυμίζοντας μια παλιά ρωσική παροιμία που ταιριάζει γάντι στη σημερινή κατάσταση της Ευρώπης: «Μην σκάβεις λάκκο για κάποιον άλλον, γιατί μπορεί να πέσεις ο ίδιος μέσα».

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη σε αποδρομή: Διπλωματικά φάλτσα, «καφενειακές» ομολογίες ήττας και η ηχηρή παρέμβαση Καραμανλή...

Εν μέσω μυστικών αποστολών, εσωκομματικής γκρίνιας για το τουρκολιβυκό και αποδοκιμασίας των κυβερνητικών χειρισμών, ο πρώην πρωθυπουργός έθεσε «κόκκινες γραμμές» στα εθνικά θέματα

---

Το «επιτελικό κράτος» του Κυριάκου Μητσοτάκη μοιάζει πλέον ακυβέρνητο, καθώς τα εσωτερικά του μέτωπα πολλαπλασιάζονται και τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα δεν μπορούν να κρύψουν τη στρατηγική του κατρακύλα. 

Την ώρα που η κυβέρνηση προσπαθεί απεγνωσμένα να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από τις συνεχείς διπλωματικές υποχωρήσεις, οι ίδιοι οι βουλευτές και τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας διαψεύδουν τα κυβερνητικά αφηγήματα.

ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ “Βόμβες” Καραμανλή για τουρκολιβυκό-καλώδιο – Παρών και ο Σαμαράς – Ολομέτωπη επίθεση του από την “ΕΣΤΙΑ” ...

ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ  

Σοβαρή διαφωνία από την κυβερνητική γραμμή για το καλώδιο και την ενημέρωση της Τουρκίας εξέφρασε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής στην εκδήλωση που διοργανώνεται από την Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου στο Πολεμικό Μουσείο. Ο Καραμανλής ζήτησε να μην υπάρξει καμία ενημέρωση έγγραφη ή προφορική στην Τουρκία.

Ταυτόχρονα ο Κώστας Καραμανλής εξέφρασε την ανησυχία του για το κοινωνικοπολιτικό μοντέλο στην Ευρώπη και μίλησε για τις μεγάλες αντιδράσεις σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο πρώην πρωθυπουργός στην ηλεκτρική διασύνδεση Κάσου- Κύπρου, εκφράζοντας την αντίθεσή του σε οποιαδήποτε διαδικασία θα μπορούσε να εκληφθεί ως αναγνώριση δικαιώματος της Τουρκίας να εγκρίνει ελληνικές δραστηριότητες στο Αιγαίο.

Μάλιστα, προειδοποίησε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα δημιουργούσε επικίνδυνο προηγούμενο, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Μετά από αυτό, δεν θα μπορούμε πια να κάνουμε τίποτα στο Αιγαίο, χωρίς την άδεια της Τουρκίας. Ακόμη και το παραμικρό έργο υποδομής μεταξύ των νησιών μας πια». Ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η τουρκική στρατηγική δεν περιορίζεται σε επιμέρους διαφορές με την Ελλάδα, αλλά αποσκοπεί σε συνολική ανατροπή του υφιστάμενου καθεστώτος στο Αιγαίο.

Αφήστε τα παραμύθια, ξυπνήστε γιατί έρχεται και τουρκοσυριακό μνημόνιο- Κωνσταντίνος Ζιαζιάς

Γράφει ο

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΙΑΖΙΑΣ - Επίτιμος Α/ΓΕΣ

Άκρως δυσμενής εξέλιξη στα εθνικά μας θέματα και στην εξωτερική μας πολιτική . 

Η Βουλή της Ανατολικής Λιβύης προχώρησε σε μια αμφιλεγόμενη  κίνηση , επικυρώνοντας το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο θαλάσσιων ζωνών, ενώ παράλληλα ήρε το εμπάργκο στις πολιτικές σχέσεις με την Τουρκία, που διατηρούσε από το 2020 . 

Επτά χρόνια μετά τον στρατηγικό αιφνιδιασμό που υπέστη  η Χώρα μας  με την υπογραφή του τουρκολιβυκου μνημονίου και τότε η Χώρα μας είχε ενημερωθεί από τις υπηρεσίες μας από το 2011-2012 , χωρίς ομως και τότε να αντιδράσουμε έγκαιρα , πάλι αιφνιδιαστήκαμε .

Δύο ήττες ένα γεωπολιτικό συμπέρασμα...

Η Τουρκία δημιουργεί τετελεσμένα, η Ουάσιγκτον κρατά ίσες αποστάσεις. Επαγρύπνηση απέναντι στην εγχώρια φιλοκυβερνητική προπαγάνδα, που «βαφτίζει» τις προσδοκίες εθνικές επιτυχίες.

Του Χρήστου  Καπούτση.

Η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της ανατολικής Λιβύης, στις 20 Οκτωβρίου, και η αμερικανική αντίδραση αποκαλύπτουν δύο όψεις του ίδιου προβλήματος για την Αθήνα.

Η πρώτη είναι η  αποτυχία της Ελληνικής Διπλωματίας, να αποτραπεί η πολιτική νομιμοποίηση μιας συμφωνίας που αγνοεί τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών στην οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών. Η δεύτερη είναι η αμερικανική επιλογή να ζητήσει «καλόπιστο διάλογο», χωρίς να τοποθετηθεί ευθέως για τη νομική εγκυρότητα του μνημονίου.

Οι ανάξιοι πολιτικοί ηγέτες της ΕΕ υπό το κράτος της «Gen Z» οργάνωσης…

Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής

Η διαρκώς αυξανόμενη πεποίθηση ότι αυτό που βιώνουμε δεν είναι μια ακόμα οικονομική κρίση, αλλά μια απόλυτη κρίση.

Λίγες μέρες πριν – τις μέρες που ο κόσμος κοινωνικός ξεσηκωμός (για προσβάσιμη στέγη, φθηνότερα καύσιμα και είδη πρώτης ανάγκης και σύγχρονα σχολεία) βρισκόταν σε πλήρη ανάπτυξη, με το γεγονός να δεσπόζει στα πρωτοσέλιδα των ελληνικών ΜΜΕ, ένα πολλαπλό… ζηλόφθονο. ερώτημα επικρατούσε στα αριστερόστροφα time line των social media: «Γιατί στην Ελλάδα δεν τρέχει τίποτα; Γιατί αυτοί και όχι εμείς; Γιατί οι Έλληνες δεν ξεσηκώνονται όπως οι Γάλλοι, οι Ιταλοί, οι Ισπανοί, οι Βέλγοι, ακόμα και οι Αλβανοί;». 

Και οι ερωτώντες, ποτέ θυμωμένοι – ποτέ απεγνωσμένοι – πάντα τοξικοί, «πυροβολούσαν» την «γ@@@@@@η την κυβέρνηση», τους «τάδε και τους μπήκε τους πολιτικούς» ή την… άτιμη και απαθή κοινωνία του καναπέ. Δηλαδή, εαυτούς και αλλήλους…  

Σαμαράς κατά Μητσοτάκη για Λιβύη, Σινά και καλώδιο: Ζητά την αποπομπή Γεραπετρίτη...

Ο Αντώνης Σαμαράς σημειώνει ότι η εξωτερική πολιτική μιας χώρας δεν είναι προσωπική υπόθεση κανενός υπουργού και κανενός πρωθυπουργού.

Nέα σκληρή επίθεση στον Κ. Μητσοτάκη αλλά και τον ΥΠΕΞ Γ. Γεραπετρίτη εξαπολύει ο πρώην πρωθυπουργός Αντ. Σαμαράς χαρακτηρίζοντας την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου ως «τον ορισμό της αποτυχίας» και το δόγμα των ήρεμων νερών στα ελληνοτουρκικά ως κορυφαίο  λάθος της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής μετά τις συμφωνίες Μαδρίτης και Ελσίνκι, με τις οποίες αναγνωρίστηκαν ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στην περιοχή. 

Επίσης, ζητάει για μία ακόμη φορά την αλλαγή της εξωτερικής πολιτικής και την αποπομπή του κ. Γεραπετρίτη την οποία και χαρακτηρίζει μονόδρομο.

Αντί για καταγγελίες, ας ψάξουμε για τα αίτια της εξέγερσης στην Γαλλία...

ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ ΜΑΝΟΣ  

Η Ευρώπη κινδυνεύει εδώ και χρόνια κυρίως γιατί οι ελίτ της έχουν αποκοπεί από την κοινωνική βάση και γιατί ελλείπει από την ΕΕ η κεντρική ιδέα που θα μπορούσε την επανεκκινήσει. 

Οι διαδηλώσεις σε Γαλλία, Βέλγιο, Ισπανία ή Ιταλία δεν είναι η αιτία του κακού αλλά το σύμπτωμα. Και έπεται η συνέχεια για όσους δεν έχουν γνώση και τρόμο Ιστορίας. Διερωτώνται οι κυρ Παντελήδες του πλανήτη γιατί κρατάνε παλαιστινιακές σημαίες αυτοί που διαδηλώνουν στη Γαλλία και γιατί καίνε τα Louis Vuitton καταστήματα;

Επειδή οι δεύτερης και τρίτης γενιάς Καντονά και Ζιντάν στην Γαλλία αισθάνονται αλληλέγγυοι μ’ έναν λαό που υφίσταται κι αυτός – σύμφωνα με τον ΟΗΕ – γενοκτονία. Κάτι θυμούνται και οι ίδιοι από τους γονείς ή τους παππούδες τους για τα όσα συνέβησαν π.χ στην Αλγερία ή τη Νιγηρία. Πολύ πρόσφατα. Βλέπετε η ιστορία επιστρέφει αμείλικτη σε όσους δεν έχουν μνήμη. Κάτι ξέρουν και οι Αρμένιοι ή οι Πόντιοι. Κάτι ξέρουν και οι Ίωνες ή οι Κωνσταντινουπολίτες. Φαρισαίοι υποκριταί!

Ο Μητσοτάκης, οι «Κουταλιανοί» της αντιπολίτευσης και ένα τραγούδι των Κατσιμιχαίων...

Ο Γ. Λακόπουλος γράφει για την κυβέρνηση που χάνει έδαφος και την αντιπολίτευση που περιορίζεται σε «άσφαιρες δηλώσεις».

Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος

Σε περίοδο που ο Κυριάκος Μητσοτάκης, βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, αναδεικνύεται ξανά ότι οι καλύτεροι φίλοι και σύμμαχοί του, είναι οι αντίπαλοί του: στην αντιπολίτευση, αλλά και εντός της ΝΔ.

Ενώ η κυβέρνηση χάνει νέο έδαφος, από τις νέες αποτυχίες της στην εσωτερική πολιτική και στο διπλωματικό πεδίο και ταυτόχρονα τρέμει το ενδεχόμενο να περάσουν τα σύνορα όσα συμβαίνουν στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, τα δυο κόμματα που θα μπορούσε να φοβάται – το ένα ως αξιωματική αντιπολίτευση στη Βουλή και το άλλο ως, μονοπρόσωπη έστω, εξωκοινοβουλευτική απειλή – κάνουν απλώς τους Κουταλιανούς: Περιορίζονται σε άσφαιρες δηλώσεις.