Finis* Graeciae; Πώς διαμορφώνεται έως τώρα η κατάσταση; Από τη μία έχουμε το καθεστώς Μητσοτάκη, το οποίο εξελέγη το 2019 με το ένα τρίτο του πληθυσμού, ενώ τώρα μόλις ένας στους 10 το επικροτεί – βάσει όλων των δημοσκοπήσεων – και από την άλλη έχουμε τον μοιραίο Αλέξη, που κονιορτοποιώντας τα έσχατα, τα θλιβερά περιτρίμματα Αριστεράς των επαγγελματιών της ιδεολογίας, εμφανίζεται ως το μόνο, αντίπαλο δέος.
Από κοντά και το φαινόμενο Καρυστιανού, δηλαδή της απολιτίκ φιγούρας, που επένδυσε στο θυμικό ενός ολόκληρου λαού, αλλά έχασε λόγω ναρκισσισμού και πολιτικής αφέλειας, την ιστορική ευκαιρία να αλλάξει τους όρους του πολιτικού παιγνίου.
Και της οποίας μόνη πολιτική, αλλά και συγχρόνως σεσημασμένη, ιδεολογικά, κίνηση ήταν η στρατολόγηση του Θανάση Αυγερινού. Με όσα αυτή σηματοδοτεί. Πέραν όμως, ου. Γιατί τα κόμματα δεν στήνονται, ευτυχώς, στα δικηγορικά γραφεία του Κολωνακίου.
