Η παγκόσμια ενεργειακή σκακιέρα επαναπροσδιορίζεται μέσα από την κυνική ομολογία της αποτυχίας των δυτικών κυρώσεων, όπως αυτή αποτυπώθηκε στη μεγαλειώδη σύνοδο κορυφής του Φόρουμ Χωρών Εξαγωγής Φυσικού Αερίου (GECF).
Μιλώντας στην ολομέλεια, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν έστειλε ένα ηχηρό και αμείλικτο μήνυμα προς τις κυβερνήσεις εκείνες που επιχείρησαν να αποκλείσουν τη Ρωσία από την παγκόσμια αγορά φυσικού αερίου, υπενθυμίζοντας μια παλιά ρωσική παροιμία που ταιριάζει γάντι στη σημερινή κατάσταση της Ευρώπης: «Μην σκάβεις λάκκο για κάποιον άλλον, γιατί μπορεί να πέσεις ο ίδιος μέσα».
Η ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική, υποδουλωμένη στις αμερικανικές γεωπολιτικές πιθανότητες και εγκλωβισμένη σε δογματικές εμμονές, κατάφερε να πυροβολήσει τα ίδια της τα πόδια. Την ώρα που οι Βρυξέλλες πανηγύριζαν για τον δήθεν «απεγκλωβισμό» τους από τα ρωσικά καύσιμα, οι λαοί της Ευρώπης βρέθηκαν αντιμέτωποι με πρωτοφανείς τιμές, βιομηχανική αποψίλωση και εκτόξευση του κόστους ζωής. Οι πολιτικές παρεμβάσεις και οι τεχνητοί αποκλεισμοί απέδειξαν ότι η ενεργειακή ασφάλεια δεν μπορεί να θυσιάζεται στον βωμό μιας κοντόθωρης και υστερόβουλης εξωτερικής πολιτικής που στρέφεται ανοιχτά ενάντια στα συμφέροντα των ίδιων των πολιτών της.
Το έγκλημα του Nord Stream και η υποκρισία της πράσινης μετάβασης
Στο στόχαστρο του Κρεμλίνου βρέθηκαν, όπως ήταν αναμενόμενο, οι εγκληματικές ενέργειες που οδήγησαν στην καταστροφή των αγωγών Nord Stream, τις οποίες ο Ρώσος πρόεδρος χαρακτήρισε ευθέως ως πράξεις κρατικής τρομοκρατίας. Η συστηματική προσπάθεια συγκάλυψης αυτού του γεωπολιτικού εγκλήματος από τις δυτικές αρχές αποκαλύπτει το μέγεθος της συνενοχής και της υποκρισίας που χαρακτηρίζει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Όπως υπογράμμισε ο κ. Πούτιν, η σταθεροποίηση της παγκόσμιας αγοράς δεν πρόκειται να έρθει μέσα από τα ψευδεπίγραφα εργαλεία των κυρώσεων και του αθέμιτου ανταγωνισμού, αλλά απαιτεί την άρση των περιορισμών και την αποκλιμάκωση των συγκρούσεων που πυροδοτούν οι ίδιοι οι δυτικοί «σύμμαχοι».
Ιδιαίτερα καυστικός υπήρξε ο Ρώσος ηγέτης απέναντι στις κωμικοτραγικές αντιφάσεις της ευρωπαϊκής «πράσινης μετάβασης». Η Ευρώπη, η οποία διαλαλούσε την οικολογική της καθαρότητα και απαγόρευε κάθε παραδοσιακή μορφή ενέργειας, κατέληξε να επαναλειτουργεί ορυχεία άνθρακα και να καίει ρυπογόνες ύλες για να καλύψει τα κενά που η ίδια δημιούργησε με τον αυτοαποκλεισμό της από το φθηνό ρωσικό αέριο. Η περιβαλλοντική πολιτική, αντί να αποτελεί πυλώνα βιώσιμης ανάπτυξης, μετατράπηκε σε ένα ακόμα εργαλείο πολιτικών πινακίων και γεωπολιτικού εκβιασμού, καταδεικνύοντας την πλήρη έλλειψη στρατηγικού οράματος των Βρυξελλών.
Η αποτυχία του αποκλεισμού και οι νέοι δρόμοι της παγκόσμιας ισορροπίας
Παρά τις λυσσαλέες προσπάθειες της Δύσης να γονατίσει τη ρωσική οικονομία, τα στοιχεία και η πραγματικότητα διαψεύδουν τα δυτικά αφηγήματα. Η Ρωσία, διαθέτοντας τεράστια αποθέματα, προηγμένες υποδομές και αδιάκοπη παραγωγική ικανότητα, επαναπροσανατολίζει με επιτυχία τις εξαγωγικές της οδούς προς τις αγορές της Ασίας, της Μέσης Ανατολής και του ευρύτερου παγκόσμιου Νότου. Η ενίσχυση του ρόλου του φυσικού αερίου —το οποίο εξακολουθεί να καλύπτει το ένα τέταρτο του παγκόσμιου ενεργειακού ισοζυγίου— και η ραγδαία ανάπτυξη του τομέα του LNG (υγροποιημένου φυσικού αερίου) αποδεικνύουν ότι ο ενεργειακός χάρτης του πλανήτη αλλάζει οριστικά, αφήνοντας πίσω του την απομονωμένη και πλέον μη ανταγωνιστική Ευρώπη.
Η υιοθέτηση της Διακήρυξης της Μόσχας από τα κράτη-μέλη του GECF, μεταξύ των οποίων η Αλγερία, το Ιράν, το Κατάρ και η Βενεζουέλα, σηματοδοτεί τη στροφή προς ένα πολύπλοκο σύστημα ενεργειακής συνεργασίας, βασισμένο στο αμοιβαίο όφελος και την τεχνολογική αυτονομία, μακριά από τα μονοπωλιακά δεσμά και τις ηγεμονικές απαιτήσεις της Ουάσινγκτον και των Βρυξελλών. Ενώ η Ευρώπη πληρώνει το βαρύ τίμημα της πολιτικής της υποτέλειας, η Μόσχα και οι εταίροι της χτίζουν τις βάσεις για τη σταθερότητα του αύριο, επιβεβαιώνοντας ότι η ενέργεια πρέπει να λειτουργεί ως γέφυρα προσέγγισης των λαών και όχι ως όπλο οικονομικής αυτοχειρίας.
https://periodista.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου