Η ομολογία φυγής, ο φόβος της εκλογικής συντριβής και το σενάριο της «ηρωικής εξόδου»
Η αποστροφή του πρωθυπουργού στο Κιλκίς για την οκταετή εμπειρία του στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο φουντώνει τις φήμες για αναζήτηση διεθνούς ποστου, αποκαλύπτοντας μια ηγετική ομάδα που προετοιμάζεται για το τέλος εποχής εν μέσω εσωκομματικής αποσύνθεσης
Όταν ένας πρωθυπουργός επιλέγει να υπενθυμίζει δημοσίως ότι συμπληρώνει σχεδόν οκτώ χρόνια στην εξουσία και να κομπάζει για το πόσο «μετράει» η παρουσία του στις Βρυξέλλες, στο πολιτικό παρασκήνιο οι κεραίες ενεργοποιούνται αμέσως. Η πρόσφατη αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη κατά τη διάρκεια της περιοδείας του στο Κιλκίς δεν ήταν μια αυθόρμητη έξαρση αυτοεπιβεβαίωσης. Ήταν το καθαρό αποτύπωμα μιας στρατηγικής που κοιτάζει όλο και πιο επίμονα προς την έξοδο, αναζητώντας μια χρυσή πολιτική αποστρατεία στην ευρωπαϊκή γραφειοκρατία.
Στο κυβερνητικό στρατόπεδο, όπου η νευρικότητα χτυπά πλέον κόκκινο, η αναφορά αυτή ερμηνεύτηκε ευθέως ως επιβεβαίωση των σεναρίων που θέλουν τον πρωθυπουργό να προετοιμάζει το έδαφος για μια μετακίνηση σε κορυφαίο ευρωπαϊκό αξίωμα. Με την ημερομηνία λήξης της θητείας του Αντόνιο Κόστα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να αποτελεί το μεγάλο ορόσημο, το αφήγημα του «έμπειρου ευρωπαίου ηγέτη» εξυπηρετεί απόλυτα έναν αντικειμενικό σκοπό: να παρουσιαστεί μια ενδεχόμενη φυγή όχι ως αποτέλεσμα πολιτικού αδιεξόδου, αλλά ως διεθνής αναγνώριση.
Η κατάρρευση του «αυτοδύναμου» αφηγήματος και ο τρόμος των δημοσκοπήσεων
Πίσω από τις διακηρύξεις περί διεκδίκησης μιας νέας τετραετίας κρύβεται η σκληρή πραγματικότητα μιας κυβέρνησης που βλέπει τα ποσοστά της να φυλλορροούν. Η προοπτική μιας νέας αυτοδυναμίας φαντάζει πλέον ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας, καθώς η κοινωνική οργή για την ακρίβεια, τη διαφθορά και τα οικονομικά σκάνδαλα διασταυρώνεται με τη βαθιά εθνική απογοήτευση. Την ίδια στιγμή, το μέτωπο των πατριωτικών και συντηρητικών δυνάμεων, με τον Αντώνη Σαμαρά να ασκεί αμείλικτη κριτική και τον Κώστα Καραμανλή να αποδομεί τους χειρισμούς στα εθνικά, έχει αποψιλώσει πλήρως την παραδοσιακή βάση της Νέας Δημοκρατίας.
Υπό αυτό το πρίσμα, η συζήτηση για το μέλλον του Κυριάκου Μητσοτάκη αποκτά διαφορετική ανάγνωση. Ο πρωθυπουργός γνωρίζει ότι το πολιτικό του κεφάλαιο στο εσωτερικό της χώρας έχει εξαντληθεί. Η υπόσχεση ότι «θα δώσει τη μάχη των εκλογών» δεν συνοδεύεται από καμία δέσμευση για την παραμονή του στην περίπτωση που η κάλπη παράξει αστάθεια ή μια αδύναμη κυβέρνηση συνεργασίας. Η «ηρωική έξοδος» προς τις Βρυξέλλες προβάλλει ως η μόνη διέξοδος για να αποφευχθεί η προσωπική αποδοκιμασία και η εσωκομματική αμφισβήτηση.
Το τίμημα για τη χώρα και η επόμενη μέρα
Η εικόνα ενός πρωθυπουργού που εκπέμπει σήματα αποχώρησης ενώ η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με κρίσιμα εθνικά και οικονομικά μέτωπα συνιστά δείγμα βαθιάς πολιτικής ανευθυνότητας. Την ώρα που οι πολίτες δοκιμάζονται από την ακρίβεια και οι προκλήσεις στα εθνικά θέματα απαιτούν σταθερότητα και αποφασιστικότητα, η ηγεσία του Μαξίμου φαίνεται να λειτουργεί με όρους προσωπικής αποκατάστασης.
Το αφήγημα περί «ισχυρής Ελλάδας στις Βρυξέλλες» καταρρέει κάτω από το βάρος της καθημερινής ανασφάλειας των πολιτών. Η προοπτική μετακίνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Ευρώπη δεν αποτελεί τίτλο τιμής για τη χώρα, αλλά την ομολογία αποτυχίας ενός μοντέλου διακυβέρνησης που άφησε πίσω του μια διαλυμένη κοινωνία, μια ακριβή αγορά και μια παράταξη σε βαθιά κρίση. Η επόμενη μέρα βρίσκει την κοινωνία να απαιτεί πραγματική αλλαγή και μια ηγεσία που θα υπηρετεί τα συμφέροντα της πατρίδας και όχι τις προσωπικές της φιλοδοξίες.
https://periodista.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου