Η εξέλιξη της ελληνικής οικονομίας την περίοδο 2019–2025, όπως αποτυπώνεται στα συνδυαστικά στοιχεία της σχετικής ανταγωνιστικότητας, του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και του εμπορικού ισοζυγίου αγαθών στο γράφημα, αποκαλύπτει μια σημαντική μακροοικονομική αναντιστοιχία.
Δηλαδή, αν και η χώρα σημείωσε πρόοδο σε ορισμένους τομείς μετά την πανδημία, οι δομικές αδυναμίες της εξωτερικής της θέσης παραμένουν ενεργές – με αποτέλεσμα τη συνεχή αύξηση του εξωτερικού χρέους. Ειδικότερα έχουμε τα εξής:
(α) Διολίσθηση σχετικής ανταγωνιστικότητας (REER): Ο δείκτης πραγματικής σταθμισμένης συναλλαγματικής ισοτιμίας για την Ελλάδα υποχώρησε στο 97,1 το 2025 – γεγονός που σημαίνει απώλεια σχετικής ανταγωνιστικότητας τιμών και κόστους κατά σε σχέση με το 2019.
Στον αντίποδα, χώρες όπως η Ισπανία (104,2), η Πορτογαλία (103,5) και η Ιταλία (102,1) κατάφεραν να ενισχύσουν τη σχετική τους θέση στην ίδια περίοδο – οπότε η συγκριτική θέση της Ελλάδας επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο.
Η απόκλιση αυτή οφείλεται κυρίως στο ότι, η αύξηση του ονομαστικού κόστους εργασίας στην Ελλάδα, ξεπέρασε τη βελτίωση της παραγωγικότητας – ενώ, παρά την πτώση των τιμών ενέργειας, ο πληθωρισμός σε βασικούς τομείς (τρόφιμα, υπηρεσίες, ενοίκια) στην Ελλάδα παραμένει υψηλότερος από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, διαβρώνοντας τη σχετική ανταγωνιστικότητα τιμών.
(β) Επίμονο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών: Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών βελτιώθηκε από το ιστορικό χαμηλό του -10,3% το 2022, κατά την κορύφωση της ενεργειακής κρίσης, στο στο -5,8% του ΑΕΠ το 2025. Η διόρθωση αυτή οφείλεται κατά κύριο λόγο στην αποκλιμάκωση των διεθνών τιμών ενέργειας – καθώς επίσης στις υψηλές επιδόσεις του τουρισμού και της ναυτιλίας. Παρ’ όλα αυτά, το έλλειμμα παραμένει το υψηλότερο στην Ευρωζώνη – όπου ο μέσος όρος είναι +2,6%.
(γ) Το χάσμα στο εμπορικό ισοζύγιο αγαθών: Η κύρια αιτία της εξωτερικής ευάλωτης θέσης της χώρας είναι το βαθύ δομικό έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο αγαθών – το οποίο διαμορφώθηκε στο -13,2% του ΑΕΠ το 2025.
Το γεγονός αυτό σημαίνει πως η εγχώρια παραγωγική βάση αδυνατεί να καλύψει την εγχώρια ζήτηση για βιομηχανικά, κεφαλαιουχικά και ενεργειακά αγαθά – με αποτέλεσμα οι εισαγωγές να υπερβαίνουν σταθερά τις εξαγωγές αγαθών. Έτσι η χώρα δεν πάει πουθενά.
Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.
https://analyst.gr/2026/10/02/oso-den-paragoume-tha-vouliazoume-2/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου