Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αρκετή πολιτική και εκλογική εμπειρία για να αντιλαμβάνεται πότε οι αριθμοί κινδυνεύουν να δημιουργήσουν ψεύτικη αίσθηση ασφάλειας στο κομματικό του σύστημα.
Στο κυβερνητικό επιτελείο γνωρίζουν ότι άλλο η πρόθεση ψήφου στο 25%-26% και άλλο η εκτίμηση που περνά τη ΝΔ πάνω από το 30% – Το 2024 οι τελευταίες μετρήσεις έφταναν μέχρι 34,3% και η κάλπη σταμάτησε στο 28,31%
Υπάρχει μία παγίδα πολύ πιο επικίνδυνη για μία κυβέρνηση από μία κακή δημοσκόπηση. Μία καλή δημοσκόπηση που την πιστεύει περισσότερο απ’ όσο πρέπει. Και στο Μέγαρο Μαξίμου αρχίζουν να το καταλαβαίνουν. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι πολιτικός που εμφανίστηκε χθες. Είναι γιος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, βρίσκεται μέσα στην πολιτική από μικρός και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 2004, μάλιστα πρώτος σε σταυρούς στη μεγαλύτερη τότε εκλογική περιφέρεια της χώρας, τη Β΄ Αθηνών.
Έχει περάσει περισσότερα από είκοσι χρόνια ανάμεσα σε κομματικά ακροατήρια, εκλογικά κέντρα, περιοδείες και μηχανισμούς της Κεντροδεξιάς. Ξέρει πότε μία κοινωνία χειροκροτεί πραγματικά και πότε απλώς ακούει. Και γι’ αυτό, σύμφωνα με όσα μεταφέρονται στη στήλη, στο πρωθυπουργικό περιβάλλον υπάρχει πλέον προβληματισμός για την απόσταση ανάμεσα στην εικόνα που δίνουν ορισμένες δημοσκοπικές αναγωγές και σε εκείνη που εισπράττει το ίδιο το κυβερνητικό επιτελείο έξω από τα γραφεία του.Οι αριθμοί εξηγούν γιατί. Στη δημοσκόπηση της GPO η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται στο 25,8% στην πρόθεση ψήφου και ανεβαίνει στο 30,3% στην εκτίμηση. Στην Opinion Poll καταγράφεται στο 25,7% στην πρόθεση και στο 31% στην εκτίμηση. Στην Pulse, από το 26,5% περνά στο 30,5%. Δηλαδή τρεις διαφορετικές μετρήσεις περιγράφουν μία Νέα Δημοκρατία που στην αυθόρμητη πολιτική επιλογή των ερωτηθέντων κινείται στην περιοχή του 26%, αλλά μετά την αναγωγή περνά το ψυχολογικό όριο του 30%. Μεθοδολογικά αυτό δεν είναι παράδοξο. Οι εταιρείες κατανέμουν την αδιευκρίνιστη ψήφο και εκτιμούν την πιθανή συμπεριφορά των αναποφάσιστων. Πολιτικά όμως η διαφορά είναι τεράστια. Το 25,8% και το 30,3% αφηγούνται δύο εντελώς διαφορετικές ιστορίες στο εσωτερικό ενός κυβερνώντος κόμματος.
Και εκεί βρίσκεται ο πραγματικός φόβος. Όχι ότι οι δημοσκοπήσεις δεν δείχνουν πρώτη τη Νέα Δημοκρατία. Τη δείχνουν και μάλιστα καθαρά. Αλλά ότι το συνεχές «30 και κάτι» στην εκτίμηση μπορεί να λειτουργήσει ως υπνωτικό για έναν κομματικό μηχανισμό που έχει μπροστά του εκλογές, σοβαρές διαρροές στα δεξιά και μία κοινωνική δυσαρέσκεια η οποία αποτυπώνεται σχεδόν σε όλες τις ποιοτικές ερωτήσεις. Ο υπουργός, ο βουλευτής ή ο κομματάρχης που ακούει κάθε εβδομάδα ότι η παράταξη παραμένει πάνω από το 30% εύκολα μπορεί να πιστέψει ότι το δύσκολο κομμάτι της δουλειάς έχει ήδη γίνει. Και κάπου εκεί αρχίζει η παγίδα του εφησυχασμού.
Το Μαξίμου έχει άλλωστε λόγο να θυμάται πολύ καλά τι συνέβη πριν από τις ευρωεκλογές του 2024. Τις τελευταίες ημέρες πριν από την κάλπη, οι τέσσερις μεγάλες δημοσκοπήσεις έδιναν στη Νέα Δημοκρατία εύρη που έφταναν μέχρι 33,6% η Alco, 34% η MRB, 33,9% η Pulse και 34,3% η Metron Analysis. Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι σε τρεις από τις τέσσερις περιπτώσεις το κατώτερο όριο της εκτίμησης βρισκόταν πάνω από το τελικό αποτέλεσμα. Η κάλπη της 9ης Ιουνίου έγραψε τελικά 28,31%. Δηλαδή η πραγματικότητα βρέθηκε αρκετά χαμηλότερα από την εικόνα πολιτικής άνεσης που είχε δημιουργηθεί τις τελευταίες ημέρες της προεκλογικής περιόδου.
Και αυτό είναι ακριβώς το μάθημα που κανένας έμπειρος πρωθυπουργός δεν μπορεί να αγνοήσει. Οι δημοσκοπήσεις είναι εργαλεία. Δεν είναι κάλπες. Η «εκτίμηση ψήφου» είναι μοντέλο. Δεν είναι καταμετρημένο ψηφοδέλτιο. Και όταν μία παράταξη αρχίζει να οργανώνει τη στρατηγική της περισσότερο γύρω από το αποτέλεσμα της αναγωγής παρά γύρω από όσα ακούει στην πραγματική κοινωνία, τότε το πρόβλημα δεν βρίσκεται πλέον στη δημοσκοπική εταιρεία. Βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο το πολιτικό σύστημα χρησιμοποιεί τη δημοσκόπηση.
Σύμφωνα με πληροφορίες της στήλης, αυτό ακριβώς είναι που ανησυχεί περισσότερο αυτή την περίοδο ανθρώπους κοντά στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Όχι το αν η ΝΔ παραμένει πρώτη – αυτό δεν αμφισβητείται στις σημερινές μετρήσεις. Αλλά το αν ένα μέρος του γαλάζιου μηχανισμού διαβάζει το 30%-31% της εκτίμησης ως δεδομένη εκλογική βάση, ενώ η ίδια η πρόθεση ψήφου βρίσκεται τέσσερις και πέντε μονάδες χαμηλότερα. Για έναν πρωθυπουργό που γνωρίζει από πρώτο χέρι τη συντηρητική εκλογική βάση και έχει περάσει δεκαετίες μέσα στις γειτονιές της παλιάς Β΄ Αθηνών, τέτοιες αποκλίσεις δύσκολα περνούν απαρατήρητες.
Το 28,31% των ευρωεκλογών είναι άλλωστε ακόμη πολύ πρόσφατο για να ξεχαστεί.
Τότε, μέχρι την παραμονή της κάλπης, υπήρχαν μετρήσεις που άφηναν ανοιχτό ακόμη και το 34%.
Η κάλπη χρειάστηκε λίγες ώρες για να προσγειώσει τους πάντες.
Και αυτή τη φορά το πραγματικό στοίχημα για το Μαξίμου δεν είναι να βλέπει στις δημοσκοπήσεις έναν αριθμό πάνω από το 30.
Είναι να μη βρεθεί ξανά να πιστεύει έναν αριθμό που η κοινωνία δεν είναι έτοιμη να του δώσει.
https://periodista.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου