Τα νέα από το πολιτικό μέτωπο είναι συναρπαστικά – και θυμίζουν -στους παλαιότερους τουλάχιστον- τον μακαρίτη Διονύση Φωτόπουλο: το θέμα είναι να βρεις τους σωστούς πολιτικούς αντιπάλους – και ύστερα πια θα κάααααθεσαι!
Παρότι ήταν κομμουνιστής -αλλά μην το πείτε στον Άδωνι- ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον κοπιάρει.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Πρωθυπουργός θα παρατείνει τις διακοπές του στην Κρήτη ως το τέλος Οκτωβρίου. Ειδοποίησε μάλιστα ότι θα είναι παρών και στην παρέλαση της 28ης – και συνεπώς δεν υπάρχει λόγος να παρίσταται και η Ντόρα. Για τις ανακοινώσεις στη ΔΕΘ θα στείλει τον Σκέρτσο.
Στη συνέχεια σκοπεύει πάει για κανένα μήνα την Αμερική, θα κάνει Χριστούγεννα στο Παρίσι και μετά θα πεταχτεί στο Μπουτάν που το έχει καημό η Μαρέβα. Γύρω στο Πάσχα θα τηλεφωνήσει στον Τασούλα να προκηρύξει την εκλογική διαδικασία και με τη λήξη της θα επιστρέψει στην Αθήνα για να ορκιστεί εκ νέου Πρωθυπουργός. Αμέσως θα φύγει για να αναλάβει την Ευρωπαϊκή προεδρία στις Βρυξέλλες, που είναι ο δικός του καημός.
Αναστατωμένοι από το πρόγραμμά του οι άνθρωποί του τηλεγράφησαν στο Μαράθι. «Πρόεδρε τι κάνεις; Θα χάσουμε τις εκλογές»… Από την ξαπλώστρα του απάντησε: «Από αυτούς; Αποκλείεται…».
Οι «αυτοί» είναι ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νίκος Ανδρουλάκης. Ούτε δικοί του άνθρωποι να ήταν, δεν θα του πρόσφεραν τόση βοήθεια – ειδικά τώρα που όλα του πάνε στραβά… Μέχρι και ο Σαουδάραβας φίλος του τα κάνει πλακάκια με τον Ερντογάν.
Αν ακούγεται σαν πλάκα; Μπορεί και να μην είναι. Ο Μητσοτάκης είτε έχει ρίζες από τον βρετανικό Θρόνο, είτε απλώς μελέτησε σε βάθος το σημαντικότερο δόγμα της αγγλικής πολιτικής σχολής: «διαίρει και βασίλευε».
Εν προκειμένω μάλιστα βασιλεύει, χωρίς καν να διαιρεί κανέναν. Οι επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ και της ΕΛΑΣ διαιρούνται από μόνοι τους: μεταξύ τους και στο εσωτερικό τους.
Ο Αλέξης Τσίπρας αφού αμοιβαδοποίησε στον ανώτερο δυνατό βαθμό τον ΣΥΡΙΖΑ, αυτοανακηρύχθηκε εκ νέου υποψήφιος Πρωθυπουργός και φέρεται σαν ο πωλών τοις μετρητοίς: να κερδίσω τον Μητσοτάκη από την πρώτη Κυριακή ή να τον αφήσω για τη δεύτερη;
Στον ελεύθερο χρόνο του την πέφτει στον Ανδρουλάκη- ταυτόχρονα με το πέσιμο στον Μητσοτάκη- επειδή το ΠΑΣΟΚ χρωστάει στις τράπεζες τα μαλλιά της κεφαλής του από τον εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου. Τον απειλεί ότι όταν γίνει κυβέρνηση, θα φέρει νόμο που θα δημεύει εκτός από την κρατική επιχορήγηση και τις αποζημιώσεις των βουλευτών του.
Το ίδιο θα συμβεί με τη ΝΔ. Αλλά το υπονοούμενο κάνει μπαμ ότι πάει στο ΠΑΣΟΚ. Κανείς να μην βάλει υποψηφιότητα με τον Ανδρουλάκη – ελάτε στην ΕΛΑΣ που είναι το διαφανέστερο κόμμα με τον «εντιμότερο αρχηγό». Άλλος με τη βάρκα μου, που έλεγε και η Βουγιουκλάκη στη «Μανταλενα»…
Όταν από το ΠΑΣΟΚ του απάντησαν «εμείς χρωστάμε στις τράπεζες αλλά εσύ που βρίσκεις τα λεφτά και στήνεις κόμμα;» δεν επικαλέστηκε καν το ανύπαρκτο, παράκαμψε και το crowdfunding του Χατζηγιαννάκη.
Σήκωσε λευκή σημαία στην κατηγορία ότι συκοφαντεί του Πασόκους, για να κρύψει τις πομπές του με τη διαπλοκή: «Είμαι εγώ τέτοιος άνθρωπος; Μόνοι τους τσακώνονται, μου τη λένε όσοι θέλουν να κυβερνήσουν με τον Μητσοτάκη».
Για να περάσουμε στο ΠΑΣΟΚ, το σωστό να λέγεται: σ’ αυτό το τελευταίο δεν έχει κάτι το άδικο: το δελτίο καυγάδων Ανδρουλάκη- Διαμαντόπουλου εμπλουτίζεται διαρκώς. Η υπεύθυνη Πολιτικού Σχεδιασμού -που δεν υπάρχει- μέχρι και ότι μοιάζει με τον… Σάντσεθ υπαινίχθηκε με άρθρο της στα ΝΕΑ. Οι παροικούντες κατάλαβαν: ως ευρωβουλευτής ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ήταν στα μαχαίρια με τον Ισπανό, επειδή του έλεγε να μη πουλάει όπλα στον Ερντογάν.
Αν αυτό είναι αντιπολίτευση, τόσο το «Τσίρκο Medrano» είναι θεατρική παράσταση υψηλού επιπέδου και τέχνη μεγάλων νοημάτων. Γι’ αυτό ας αφήσουμε την επιθεώρηση και ας μιλήσουμε σοβαρά για την εικόνα που εμφανίζει το τρίγωνο Μητσοτάκης-Τσίπρας- Ανδρουλάκης.
Οι δυο πολιτικοί αρχηγοί που ισχυρίζονται ότι θα γίνουν Χαλίφηδες στη θέση του Χαλίφη -αντί να διαμορφώνουν πολιτικές προτάσεις που θα μπορούσαν να συγκλίνουν φέροντας σε δύσκολη θέση τον Μητσοτάκη- έχουν ανοίξει μέτωπο μεταξύ τους.
Ο τρόπος και η ρητορική τους αποκαλύπτουν αυτό που όλοι το ‘χουν βούκινο κι αυτοί κρυφό καμάρι: δεν επιδιώκουν να πάρουν τη θέση του Μητσοτάκη, αλλά ο ένας θέση του άλλου, στον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τα υπόλοιπα είναι σε κουβέντα να βρισκόμαστε…
Ο Αλέξης Τσίπρας δίνοντας για… μισή μέρα συνέντευξη στο in.gr – του οποίου ο ιδιοκτήτης ξιφουλκεί δημόσια κατά του Μητσοτάκη, αλλά οι εφημερίδες του και οι αρθρογράφοι τους υπέρ του Πρωθυπουργού και κατά των αντίπαλων του – συνδύασε δυο σε ένα:
Συνέχισε να παίζει με τα νευρά των βουλευτών που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά δεν δείχνει διάθεση να τους περισυλλέξει. Και ταυτόχρονα προσπαθεί να αναβιώσει το 2015 συμπαρασύροντας στην κάλπη του τους κεντροαριστερούς από το 1977 ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ.
Ήτοι όσους το 2015 πήγαν σ’ αυτόν και χτυπάνε ακόμη το κεφάλι του – εμφανιζόμενος και ο ίδιος ως κεντροαριστερός. Από την «πρώτη φορά Αριστερά» στη «δεύτερη φορά Κεντροαριστερά». Την τρίτη βλέπουμε…
Οι υποψιασμένοι σχολιάζουν ότι αυτό που στρέφει τον πρώην Πρωθυπουργό κατά του ΠΑΣΟΚ είναι η ένδεια των συγκεντρώσεων του κόμματός του – που δεν διασκεδάζεται με τον ισχυρισμό ότι «γράφει συνέχεια μέλη». Η σκληρή ρητορεία για τον δανεισμό που βαρύνει τη Χαριλάου Τρικούπη -όσο και τη ΝΔ- λειτουργεί και ως αντιπερισπασμός στις υπόνοιες για τη χρηματοδότησή της ΕΛΑΣ.
Την απορρίπτει, αλλά χωριό που φαίνεται… Και μεταξύ μας: αν γίνει πιστευτό αυτοακυρώνεται. Στον πραγματικό κόσμο της πολιτικής… εξουσίας, χωρίς χρηματοδότηση δεν έχει μεγάλη περπατησιά…
Αντιστοίχως, ο Ανδρουλάκης συγκρουόμενος με τον Τσίπρα – τον οποίο είχε απορρίψει απερίσκεπτα ως κυβερνητικό εταίρο το 2023- αμύνεται στις εσωτερικές επικρίσεις για τη ανέφικτη επιδίωξη να κερδίσει τις εκλογές «έστω με μια ψήφο». Πλέον μόνο ως καλαμπούρι μπορεί να γίνει δεκτή, ενώ ο δημοσκοπικός αέρας για τη… δεύτερη θέση φυσάει προς την ΕΛΑΣ.
Σ’ αυτό το σκηνικό οπορτουνιστικών συγκρούσεων των δυο πιο σημαντικών παραγόντων της αντιπολίτευσης Μητσοτάκης μόνο αντιπολιτευτική πίεση δεν αισθάνεται- και μπορεί από τώρα να ανοίξει σαμπάνιες ψιθυρίζοντας: «ο Θεός μου τους έστειλε».
Οι συμπεριφορές των δυο πολιτικών αρχηγών στο δημόσιο χώρο και μεταξύ τους απλώς τους αποδυναμώνει εκατέρωθεν. Τα «προγράμματα» των δυο κόμματων του μοιάζουν οι ασκήσεις επί χάρτου και δεν μπορούν να γίνουν δεκτά ως εναλλακτικές λύσεις από την κοινωνία, όσο τα αποδυναμώνει η διάσπαση των δυνάμεών της.
Ειδικά αν ληφθεί υπόψη ότι στις «σκιώδεις κυβερνήσεις» βρίσκονται πρόσωπα χωρίς ικανότητες πολιτικής αντιπαράθεσης με τους κυβερνητικούς, και απλώς επιδίδονται σε μεταξύ τους αντιδικίες, που διευρύνουν τις αποστάσεις τους, προσπαθώντας ο ένας να δελεάσει τους ψηφοφόρους που… δεν έχει ο άλλος. Και οι δυο αρχηγοί βρίσκονται κάτω από τις τελευταίες εκλογικές επιδόσεις τους.
Με την «επιστροφή» του ο Τσίπρας, δεν έχει αναφέρει το παραμικρό για «δημοκρατική συνεργασία» – εμφανιζόμενος σε θέση να επικρατήσει μόνος και με τους όρους του. Από την πλευρά του, ο Ανδρουλάκης -παρότι το ΠΑΣΟΚ έχει επαρκέστερα πολιτικά στελέχη- αγνοεί τις όμορες δυνάμεις και εξακολουθεί να ταυτίζει την «όλη Δημοκρατική παράταξη» με τα όρια του κόμματός του…
Είναι προφανές ότι τα δυο κόμματα δεν μπορούν να αντιπαρατεθούν αποτελεσματικά με την υπεροπλία Μητσοτάκη: διαθέτει οικονομικού πόρους, μιντιακά εργαλεία, το κράτος, την ευχέρεια να αξιοποιήσει τα σόσιαλ μίντια και την Τεχνητή Νοημοσύνη, ισχυρές διασυνδέσεις και υπαρκτό κόμμα.
Για όσους δεν κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους -με το οποίο δείχνουν τα πολλά και υπαρκτά σκάνδαλά του- διαθέτει και ευρύτερη πολιτική επάρκεια σε τομείς, όπως είναι ο διεθνής χώρος που οι αντίπαλοι δεν μπουν καν να πλησιάσουν.
Απέναντι σ’ αυτό το «ιμπέριουμ» μέσων, το ΠΑΣΟΚ και η ΕΛΑΣ μόνο τον συνδυαστικό πολιτικό λόγο των αρχηγών του, την αλληλοσυμπλήρωση προγραμμάτων και κυβερνουσών ομάδων θα μπορούσαν να αντιτάξουν. Χωρίς αυτά δεν υπάρχουν ως εναλλακτική λύση. Οι μικρονοϊκές έριδες προκαλούν οργή -ή αδιαφορία -στην προοδευτική κοινή γνώμη.
Τόσο ο Τσίπρας όσο και ο Ανδρουλάκης δεν είναι αντίπαλοι του Μητσοτάκη αλλά οι καλύτεροι φίλοι του – ειδικά ο πρώτος που του χάρισαν μια τετραετία αφλογιστίας εκ μέρους του. Αμφότεροι δεν δείχνουν να συνειδητοποιούν ότι με την παροχολογία, τη μονομέρεια στους αντιπολιτευτικούς στόχους και την μεταξύ τους τυφλή αναμέτρηση, θα καταδικάσουν τα κόμματά τους σε συρρίκνωση. Και τη… δεύτερη θέση σε χαμηλό ποσοστό – όποιος και αν την πάρει…
Αν συνεχίσουν, το μόνο που μπορούν να περιμένουν, είναι το σαρδόνιο χαμόγελο του Μητσοτάκη, όταν θα δίνει την παραγγελιά: τα λουλούδια στους κυρίους από μένα…
https://www.ieidiseis.gr/politiki/846210/androylakis-tsipras-oi-kalyteroi-filoi-kai-chorigoi-toy-k-mitsotaki/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου