Η ακόλουθη δήλωση του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, προβλήθηκε με έμφαση από τα μέσα ενημέρωσης και έγινε δεκτή με ανακούφιση από τους πολίτες που αυτοτοποθετούνται στη Δημοκρατική παράταξη.
– «Η κατάσταση με την κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν πάει άλλο. Οι ηγεσίες και τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ και των άλλων κομμάτων της προοδευτικής αντιπολίτευσης αγωνίζονται για την πολιτική αλλαγή.
Ωστόσο, για διάφορους λόγους δεν συγκλίνουν στη συγκρότηση ενός πολιτικού φορέα με πλειοψηφική προοπτική απέναντι στη Δεξιά, όπως συνέβη και άλλες φορές το παρελθόν. Μπροστά στον κίνδυνο να παραταθεί η καταστροφική παραμονή του «συστήματος Μητσοτακη» στην κυβέρνηση -ή να ανανεωθεί η εκλογική επικράτηση της ΝΔ με άλλη ηγεσία- θέτω την εμπειρία μου ως πρώην Πρωθυπουργός στη διάθεση των δημοκρατικών δυνάμεων.
Αναγνωρίζοντας τα λάθη και τις παραλείψεις μου στην ανασυγκρότηση της Δημοκρατικής Παράταξης, καλώ τα κόμματα που την εκπροσωπούν να συζητήσουμε από μηδενική βάση τη διαμόρφωση των προϋποθέσεων που θα την οδηγήσουν σε νικηφόρο αποτέλεσμα στις επόμενες εκλογές.Σε ό,τι με αφορά θα αναλάβω το ρολό που θα μου ανατεθεί από τη συλλογική βούληση των φορέων που θα συμπράξουν για την πολίτικη αλλαγή».
Ωραία δήλωση. Καμιά ηγεσία, κανενός κόμματος του αντι-δεξιού χώρου, δεν θα μπορούσε να αντισταθεί στην πίεση της βάση τους να κινηθεί αυτή η διαδικασία. Και ήδη θα υπήρχε εναλλακτική λύση με ισχυρή κυβερνώσα ομάδα και υποψήφιο Πρωθυπουργό πιθανότατα τον Τσίπρα.
Αλλά αυτή δήλωση δεν υπήρξε ποτέ- ούτε καν ως πρωταπριλιάτικο ψέμα. Για έναν απλό λόγο: αυτός που θα μπορούσε να την κάνει, δείχνει ότι ενδιαφέρεται πρωτίστως για την ανανέωση της προσωπικής σταδιοδρομίας του στην πολιτική.
Αντί να προσεγγίσει τα κόμματα που δίνουν τον αγώνα τους μέσα και έξω από τη Βουλή κατά του Μητσοτάκη- στην τρέχουσα τετραετία που ο ίδιος κάνει πολιτικό τουρισμό, σεμινάρια και βιβλίο παρουσιάσεις- τους αντιμετωπίζει αφ’ υψηλού.
Απαξιώνει τον ΣYΡΙΖΑ, επιτίθεται στο ΠΑΣΟΚ, και μειώνει τις άλλες δυνάμεις. Αποδεχόμενος μόνο όσους σέρνονται δουλικά πίσω του -με κριτήριο την προσωπική επιβίωση τους. Αυτός ο διασταυρούμενος αμοραλισμός, είναι ο καλύτερος σύμμαχο του Μητσοτάκη.
Ο Αλέξης Τσίπρας, στον οποίο το 2012 η συλλογική συνείδηση των πολιτών που απογοήτευσε το ΠΑΣΟΚ, ανέθεσε την ανασυγκρότηση της Δημοκρατικής παράταξης, κάνει το τρίτο ιστορικό, πολιτικό- αν όχι και ηθικό- λάθος του.
–Το πρώτο έγινε το 2015. Όταν χαρακτήρισε την εκλογική νίκη- που όφειλε στη Δημοκρατική Παράταξη- ως «πρώτη φορά Αριστερά στην κυβερνηση», σχηματίζοντας αντίστοιχο υπουργικό Συμβούλιο. Με την απαξίωση που περιείχε η ανάρμοστη σύμπραξη με τον Καμμένο ,που είχε προαποφασίσει- και δεν διέκοψε ποτέ. –Το δεύτερο λάθος του έγινε το 2019. Μετά την αψυχολόγητη προκήρυξη προώρων εκλογών που οδήγησε στην ήττα του, δεν προχώρησε στη ανασύνταξη του ευρύτερου προοδευτικού χώρου σε εμπροσθοβαρή κυβερνώσα δύναμη – κατά τη λαϊκή εντολή-
Υπέκυψε στα «βαρίδια» του ΣΥΡΙΖΑ- που αποδοκιμάζει κατόπιν εορτής στην «Ιθάκη» -και οδηγήθηκε στη συντριβή του 2023 , προτείνοντας για την κυβέρνηση όσους την είχαν απωλέσει το 2019.
Η διολίσθηση αυτής της περιόδου του συνεχίσθηκε με τα «Κασσελακικά» και την απαξιωτική εγκατάλειψη της Βουλής, αφήνοντας «ατουφέκιστο» για ολόκληρη την τετραετία τον Μητσοτάκη. Τώρα ο κύκλος ολοκληρώνεται με το τρίτο λάθος. Την εγωιστική αξίωση να τον «ακολουθήσουν» οι προοδευτικές δυνάμεις της χώρας ως ηγέτη τους, χωρίς να εκλεγεί από κανένα συλλογικό όργανο.
Πριν καν ο νέος πολιτικός φορέας – που κάποια στιγμή θα ανακοίνωσε- δώσει δείγματα ιδεολογίας, πολιτικής και οργάνων. Ακόμη και για το «Μανιφέστο» του, ενώ έχει στο «χώρο» τον Αντώνη Λιάκο και άλλους διανοούμενους, απευθύνθηκε στον Σιακαντάρη και τον Μαραντζίδη.
Αυτή τη στιγμή η προοπτική του «κόμματος Τσίπρα» συρρικνώνεται στην επανασυγκέντωση του παλαιού, περιθωριακού ΣΥΡΙΖΑ -όπως προκύπτει από τις συγκεντρώσεις στις οποίες μιλάει. Δεν διακρίνεται κανένα ρεύμα που θα του δώσει ώθηση καθώς ο ίδιος αποκόπτεται από την Δημοκρατική παράταξη, αναζητώντας μιντιακα ερείσματα σε αντίπαλους τους.
Έχει μια έσχατη ευκαιρία να ξαναπιάσει το νήμα, αξιοποιώντας τα «χαρτιά του»: τη σκηνική παρουσία του και ότι του απέμεινε από το πολιτικό του κεφάλαιο- που σπατάλησε τα τελευταία χρόνια:
-Να εγκαταλείψει στον ηγεμονισμό του. Να μιλήσει ισότιμα με τις δυνάμεις της Παράταξης με βάση τις αρχές, τη διαδρομή της και τις ανάγκες της χώρας- όχι ως αυτοσκοπό. Έχοντας υπόψη του ότι κορόιδα δεν υπάρχουν πλέον…
https://www.ieidiseis.gr/politiki/764468/alexis-tsipras-to-trito-lathos/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου