Με την πιο μακροσκελή δήλωσή του, από την εκλογική ήττα του 2023, ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε για ένα ζήτημα που έφερε στην επικαιρότητα ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας -από ένα βήμα που δεν προσήκει στο κύρος του κεντρικού τραπεζίτη της χώρας.
Για την ακρίβεια ανέφερε ότι οι σχέσεις του με τον Τσίπρα διαταράχθηκαν όταν απέρριψε τη διοίκηση μιας μικρής τράπεζας -και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έστειλε τους κρατικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς στην εταιρία της συζύγου του.
Δεν έγινε ακριβώς έτσι, αλλά ο διοικητής κάνει τώρα το Ίδιο λάθος που έκανε ο τέως Πρωθυπουργός με την «Ιθάκη» του: άνοιξε μια συζήτηση για το παρελθόν που τον αφορά, ξύνοντας πληγές που έχουν κλείσει.
Δεν ζει ο ευπατρίδης Γιώργος Προβόπουλος για να πιάσει αυτή τη συζήτηση από την ενδοκυβερνητική διαπάλη που αφορούσε την αντικατάστασή του από τον Στουρνάρα, στην ΤτΕ.
Υπάρχει όμως ο Βαγγέλης Βενιζέλος που ως κυβερνητικός εταίρος και αντιπρόεδρος πίεζε τον Πρωθυπουργό Σαμαρά να ανανεώσει θητεία του Προβόπουλου και πάντως να μην δώσει τον ρόλο στον Στουρνάρα.
Προβάλλοντας ότι είχε ήδη διαχειριστεί επί Σημίτη την πώληση μιας τράπεζας και όχι και πολύ αξιοθαύμαστα αποτελέσματα και ότι υπήρξε στέλεχος χρηματιστηριακής εταιρίας.
Γιατί ο Σαμαράς προτίμησε να τον αγνοήσει, παρότι είχε βαρύνοντα λόγο, επειδή ο Στουρνάρας ήταν “χρεωμένος” στο ΠΑΣΟΚ, παραμένει μυστήριο.
Εν πάση περιπτώσει ως νέος αρχιτραπεζίτης έκανε νωρίς το μόνο λάθος που δεν έπρεπε να κάνει: στις παραμονές των εκλογών του 2015, στράφηκε εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, με κινδυνολογία για τις καταθέσεις
Αν οι Συριζαίοι ήξεραν πως λειτουργούν οι θεσμοί της Ευρώπης, η θητεία του θα τελείωνε την επομένη της εκλογικής νίκης τους.
Έφτανε ο νεοεκλεγείς Πρωθυπουργός να στείλει στον Ντράγκι το φάκελο με τις παρεμβάσεις Στουρνάρα, που παραβίαζαν το ιερό κανόνα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας: ουδετερότητα , ανεξαρτησία και καμία εμπλοκή σε πολιτικές αναμετρήσεις.
Προτίμησαν να τον αφήσουν στις διαθέσεις της Κωνσταντοπούλου, που είχε κηρύξει τη Βουλή ανεξάρτητο κράτος και ετοίμαζε κρεμάλες. Ό,τι καλύτερο για τον διοικητή, που συνέχισε να αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση. Χωρίς καν να στείλει λουλούδια στο Μέγαρο Μαξίμου.
Δεν το έκανε ούτε στο τέλος της θητείας του το 2019 , όταν ο Τσίπρας, το βράδυ που έχασε τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαΐου, κατέφυγε αψυχολόγητα σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές. Κακό του κεφαλιού του.
Αν συνέχιζε να κυβερνάει ως το φθινόπωρο που έληξε η συνταγματική θητεία της Βουλής, θα ασκούσε τα εξής προνόμια: θα διόριζε την ηγεσία των ανωτάτων Δικαστηρίων, θα τοποθετούσε όποιον ήθελε στην Κομισιόν και θα αντικαθιστούσε τον Στουρνάρα, που έληγε η θητεία του, στην Τράπεζα της Ελλάδας. Και τα σκυλιά δεμένα.
Με αυτό το ιστορικό – στο οποίο προστέθηκε και η αυτοκριτική για τη Νοβάρτις- η επίθεση Τσίπρα στον Στουρνάρα είναι ετεροχρονισμένη και ατυχής. Ας πρόσεχε…
Ο διοικητής -που δεν καταδέχθηκε να απαντήσει και το άφησε σε «κύκλους» του- βαρύνεται με το αδίκημα της αχαριστίας. Για το παρελθόν και για το μέλλον: πώς να του κόψει την τρίτη θητεία ο Μητσοτάκης και να φανεί ότι υποκύπτει στις πιέσεις Τσίπρα;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου