«Αν πενήντα εκατομμύρια άνθρωποι πουν κάποια ανοησία, δεν παύει να είναι ανοησία». Ανατόλ Φρανς
Αν κάποιος επιχειρήσει να πληροφορηθεί τι ακριβώς συμβαίνει στην Ελλάδα εν όψει των επόμενων εκλογών, θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για χώρα μαζοχιστών και ανόητων – στις πολιτικές επιλογές τους.
Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από δυο συγκεκριμένα στοιχεία που κυριαρχούν στην επικαιρότητα, που διαμορφώνουν τα ΜΜΕ, εμφανώς ερήμην της πραγματικότητας.
Πρώτο στοιχείο: Ενώ ο Πρωθυπουργός βρίσκεται σε περιδίνηση – με διαρκή σκάνδαλα, κραυγαλέες αποτυχίες, βουή του πλήθους για τις αποφάσεις και τους υπουργούς του – είναι πολύ πιθανό να ξανακυβερνήσει, όπως επιδιώκει.
Δεύτερο στοιχείο. Η κυβερνητική προοπτική του Μητσοτάκη μπορεί να αμφισβητηθεί από μια γιατρό, που έγινε γνωστή από τον αγώνα της να δικαιωθεί στη μνήμη της κόρης που χάθηκε στα Τέμπη, αλλά πλέον φιλοδοξεί να κυβερνήσει. Χωρίς κόμμα και πρόγραμμα, χωρίς σοβαρότητά στη διατύπωση πολιτικών απόψεων, χωρίς να έχει ιδέα από τα εγχώρια και διεθνή δεδομένα και με διάφορα σούργελα να την περιβάλουν. Και θα αυξηθούν: φιγούρες θρησκόληπτων, εθνοκάπηλων και περιθωριακών.
Και για τα δυο υπάρχουν «τεκμήρια»: οι δημοσκοπήσεις.
Η κοινοποίησή τους διαμορφώνει – ή έστω επηρεάζει -την πολίτικη ατζέντα και ταυτόχρονα επιδρούν ως αυτοεκπληρούμενες προφητείες. Δεν είναι στραβός ο γιαλός- στραβά αρμενίζουν οι δημοσκοποφάγοι.
Πρόκειται για καταιγιστική παραγωγή και «κατανάλωση» στατιστικών «ευρημάτων» που γίνονται αποδεκτά από τα μέσα ενημέρωσης , χωρίς αντίλογο – παρ’ ότι δεν συνάδουν με τις συνθήκες διαμόρφωσης των εξελίξεων σε κοινοβουλευτική χώρα.
Διαρκώς και αδιαλείπτως, καμιά δεκαριά «δείγματα», – 800-1200 ατόμων, -επιλεγμένων με τα «επιστημονικά κριτήρια» αντίστοιχων ιδιωτικών επιχειρήσεων – ερωτώνται, τηλεφωνικά συνήθως, για την κατάσταση στη χώρα. Με αιχμή πάντα την ψήφο στις εκλογές, σαν επρόκειτο να στηθούν άμεσα οι κάλπες.
Έχει επικρατήσει ο όρος «φωτογραφία της στιγμής». Αλλά μπορει να είναι και παραμόρφωση της φωτογραφίας. Η ακόμη χειρότερα: Απόπειρα διαμόρφωσης της. Αλλά μην το πείτε σε δηοσκόποπο – θα θιγεί η ιεραποστολική αντίληψη που προβάλει για τη δουλειά του.
Πώς ερωτώνται οι μετέχοντες στο «δείγμα» και πως αξιολογούνται οι απαντήσεις τους, επαφίεται στις εταιρίες που βεβαιώνουν ότι, ακολουθούν διεθνώς παραδεκτά πρότυπα ερευνών κοινής γνώμης. Έτσι είναι αν έτσι το λένε..
Για τα «ευρήματα» που προκύπτουν, από την επεξεργασία των ερωτηματολογίων, πάλι πρέπει να τις εμπιστευtούμε . Καμία δημόσια αρχή δεν είχε ζητήσει τα «σώματα» των ερευνών για διασταύρωση. Άλλωστε ο κλάδος βεβαιώνει ότι αυτοελέγχεται… Να το πιστεύουμε κι αυτό…
Σε ότι άφορα στην ψήφο να δεχθούμε και το διχαστικό: Ισχύει αυτή καθεαυτή στη δημοσκόπηση, ή την υποκαθιστά η «εκτίμηση ψήφου» – με αναγωγές και άλλες μεθόδους – που συνήθως προτιμούν να αναδείξουν τα ΜΜΕ;
Να δεχθούμε ότι είναι θεμιτό να καταγράφονται και οι κλιμακούμενες προτιμήσεις ψήφου σε κόμματα που δεν υπάρχουν και για τα οποία δεν γνωρίζουμε τίποτε πέρα από τους ενδιαφερόμενους να τα ιδρύσουν; Πάντως φρονίμως ποιούντες οι δημοσκόποι δεν τα μετράνε στην ίδια λίστα με τα υπαρκτά κόμματα….
Να κάνουμε και μια – παρακινδυνευμένη – παραδοχή: ότι δεν υπάρχει στατιστική παρέμβαση από τις εταιρίες στα ευρήματα τους – για λόγους που αντιλαμβάνεται ο καθένας.
Να δεχθούμε επίσης ότι ουδόλως επηρεάζονται από την κυβέρνηση και τα κόμματα όσοι κάνουν… δουλειές μαζί τους – αν και ήταν χρήσιμο να τις ανακοινώνουν.
Να πιστέψουμε ότι η πιθανή εύνοια σε κόμματα ή πρόσωπα, αρχίζει και τελειώνει στην διατύπωση των ερωτήσεων. Γιατί όχι , στον αγγελικό κόσμο που ζούμε;
Υπάρχει όμως κάτι που δεν καταπίνεται: η κοινή λογική, όπως τη διαμορφώνει η ορατή καθημερινότητα και η παρατήρηση δια γυμνού οφθαλμού. Αυτό που ζούμε, που ακούμε και που βλέπουμε. Αυτό που ορίζει τη βασική αρχή της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας: τη εναλλαγή στη διακυβέρνηση και τους όρους που τη διαμορφώνουν.
Η συντριπτικη πλειοψηφία των πολιτών συγκλίνουν στη διαπιστωση πως πολιτεύεται η κυβέρνηση, πως αντιλαμβάνεται τον ρόλο του ο Πρωθυπουργός και πως συμπεριφέρονται οι υπουργοί – ποιες συνεπειες υπάρχουν στη χωρα μετα την επταετή άσκηση της εξουσιας. Δεν υπάρχει μέρα που να μην αναδεικνύεται η αρνητική, ως καταστροφική, δραστηριότητα τους.
Ταξική πολιτική, σκάνδαλα, αδιαφορία, αδιαφάνεια εκτροπές, ακρότητες, αλαζονεία, οικογενειοκρατία, κομματισμός, διάλυση θεσμών, εκποίηση δημόσιας περιουσίας. διεύρυνση της φτώχειας και ενισχύου του πλούτου και γενικευμένη λαϊκή δυσφορία. Την οποία καταγράφουν… οι ίδιες δημοσκοπήσεις, ως αίτημα πολιτικής αλλαγής, που… δεν θα προκύψει όμως κατά τις «ανάγωγες» τους.
Εκ παραλλήλου, βγάζει η πολιτική ανεπάρκεια της συμπαθούς Καρυστιανού, η ένδεια του λογού της όταν πρόκειται για τα μεγάλα εγχώρια και διεθνή ζητήματα, η απουσία πολιτικής σκέψης, παραγωγής πολιτικών θέσεων και την ταύτιση με τις εκφράσεις της εγχώριας ακροδεξιάς – που βρίσκεται διαχρονικά στο περιθώριο.
Λοβοτομήθηκαν μεγάλοι όγκοι πληθυσμού και τη θεωρούν… πρωθυπουργήσιμη, για να εξαφανίσει το «παλιό πολίτικο σύστημα» και όλους τους πολιτικούς, με την Γρατσία του Νατσιού και τη Νεγρεπόντη της δραχμής;
Ας αφήσουμε τους δημοσκόπους. Τη δουλειά τους κάνουν – ως επιχειρήσεις.
Η ευθύνη των Μέσων Ενημέρωσης και των δημοσιογράφων είναι μεγαλύτερη: αναδεικνύουν – ήτοι: εκτός από την «ειδησεογραφική» αναφορά των γκάλοπ κάνουν και δικές τους αναλύσεις – με ακρισία, υλικό που προβάλλεται ως θέσφατο. Επειδή προκύπτει από τους «ερωτηθέντες» μιας εταιρίας;
Χωρίς το άλας της δημοσιογραφίας: την αμφιβολία, την αμφισβήτηση, την διασταύρωση και την επικύρωση. Κανενα μέσο ενημέρωσης δεν ζητησε ποτε από εταιρία πρόσβαση στα ερωτηματολόγια μιας ερευνας και στις συνθηκες διενέργειάς της.
Από τις δημοσκοπήσεις της τελευταίας περιόδου, προκύπτουν δυο κεντρικά συμπεράσματα. Το ένα είναι ότι ο Μητσοτάκης βρίσκεται στην κορυφή των προτιμήσεων.
Βάρα με κι ας κλαίω. Σφάξε με αγά μου ν αγιάσω. Και ότι η Μαρία Καρυστιανού έχει αποδοχή που μπορεί ακόμη και να τον συναγωνιστεί για την πρώτη θέση. Πίστευε και μη ερεύνα….
Από εκεί και κάτω η μεταβαλλόμενη εικόνα για τους υπολοίπους. Σε ένα ιδιότυπο παιχνίδι πιθανολογήσεων ανάμεσα σε φιγούρες και κόμματα είτε υπάρχουν είτε όχι, για τις υπόλοιπες θέσεις. Πού αλλάζουν σειρά ακόμη και με δέκατα της μονάδας..
Ειδικά για την πρώην πρόεδρο του συλλόγου «Τέμπη 23», ας πάρουμε το παράδειγμα των ευρημάτων της – σοβαρής- MRB, επειδή είναι το πιο πρόσφατο – για λογαριασμό του Open. Το 30, 6% των ερωτηθέντων απάντησε ότι ένα νέο κόμμα με επικεφαλής τη Μαρία Καρυστιανού θα μπορούσε να συσπειρώσει τον χώρο αριστερά της ΝΔ και να αποτελέσει αξιόπιστη εναλλακτική εξουσίας. Δεν είναι πλάκα.
Ακόμη και αν δεχθούμε ότι η διαμόρφωση και επεξεργασία του ερωτηματολογίου των χιλίων προσώπων, έγινε τρόπο που το καθιστά αντιπροσωπευτικό και αυτή είναι η γνώμη της κοινωνίας -ή τουλάχιστον όσων έχουν δικαίωμα ψήφου – γιατί συνιστά αξιόπιστο στοιχείο, χωρίς συζήτηση;
Μόνο ως αστείο μπορεί να γίνει δεκτό ότι πρόσωπο την Καρυστιανού, με κόμμα σαν αυτό που εικάζεται ότι θα εμφανίσει- αν το κάνει τελικά- μπορεί να συγκεντρώσει σε πραγματικές εκλογές τα ποσοστά που της αποδίδουν.
Ως φάρσα ακούγεται ότι ο Μητσοτακης – όχι η ΝΔ- ως κόμμα με άλλον επικεφαλής, αλλάζει- που βρίσκεται στην κορυφή της αποδοκιμασίας θα εξασφαλίσει πάνω από το 30% των ψήφων και συνεπώς είναι πιθανό να συνεχίσει την άσκηση εξουσίας με την απεχθή ομάδα «Mitsotakis and friends»; Όπως και ότι η Κωνσταντοπούλου μπορεί να αναδειχθεί …αξιωματική αντιπολίτευση.
Ποιος κοροιδυεει ποιον; Τα «δείγματα» τους δημοσκόπους, οι δημοσκόποι τα ΜΜΕ, τα ΜΜΕ τους πολίτες;
Ο επικεφαλής της εταιρίας MRB, Δημ. Μαύρος ίσως ο σημαντικότερος δημοσκόπος της εποχής, με πείρα σαράντα ετών, σε μια πρόσφατη απάντηση του στο ieidiseis. gr υπερασπίσθηκε ,με σύνεση είναι αληθεια, τις εταιρίας ερευνών.
Αλλά για τον τρόπο αξιοποίησης των ευρημάτων τους, έδειξε τα ΜΜΕ και για τα ευρήματα τις υστερήσεις στην κοινωνία.
Δεν υπάρχει λόγος διαφωνίας μαζί του. Απλώς έχει ενδιαφέρον μια πληροφορία που έδωσε: «Μία δημοσκόπηση 1. 000 ατόμων τηλεφωνική σαν αυτές που δημοσιεύονται, κοστίζει στον πελάτη (ανάλογα με το μέγεθος του ερωτηματολογίου) μεταξύ 3. 500 – 6. 000 ευρώ».
«Δεν έχω άλλες ερωτήσεις κύριε πρόεδρε », θα έλεγε στην έδρα ένας δικηγόρος…
https://www.ieidiseis.gr/politiki/685504/ta-perierga-kai-omos-alithina-eyrimata-ton-dimoskopiseon/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου