Σε μηχανή «φυγάδευσης» στο εξωτερικό κερδών που παράγονται σε βάρος των Ελλήνων καταναλωτών και των φορολογουμένων έχει εξελιχθεί το καρτέλ των τεσσάρων συστημικών τραπεζών.
Τις επόμενες ημέρες Εθνική, Eurobank, Alpha Bank και Πειραιώς, ετοιμάζονται να ανακοινώσουν κέρδη ρεκόρ, της τάξης των 5 δισ. ευρώ συνολικά για το 2025, από τα οποία θα μοιράσουν περίπου τα μισά στους μετόχους τους, αλλά και να προαναγγείλουν ακόμα μεγαλύτερες χρηματικές διανομές για τα επόμενα χρόνια.
Οι ανακοινώσεις των τραπεζών για κέρδη και μερίσματα τα τελευταία χρόνια διανθίζονται με αναφορές σε αποτελεσματικότητα, εξυγίανση και επιτυχίες, αλλά η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική, έως και τελείως αντίστροφη.
Τα τέσσερα προηγούμενα χρόνια οι τέσσερις συστημικές τράπεζες παρήγαγαν κέρδη 16,5 δισ. ευρώ, ενώ από αυτά θα έχουν μοιράσει συνολικά στους μετόχους περί τα 5,1 δισ. ευρώ (από το μέρισμα που μοίρασαν από το 2024 για τα κέρδη του 2023, μέχρι τις φετινές διανομές για τα περσινά κέρδη).
Το μεγαλύτερο μέρος από αυτές τις χρηματικές διανομές κατευθύνεται στο εξωτερικό, αφού οι συστημικές τράπεζες «ξενοκρατούνται» με τα ποσοστά ξένης ιδιοκτησίας να ανέρχονται κατά μέσο όρο στο 85%.
Αυτό σημαίνει ότι από τα 5,1 δισ. ευρώ των χρηματικών διανομών περί τα 4,3 δισ. ευρώ διοχετεύονται στο εξωτερικό.
Η «ξενοκρατία» είναι γενικευμένη στο Χρηματιστήριο της Αθήνας, με το 68,5% των μετοχών των εισηγμένων να ανήκουν σε ξένους, αλλά με τις συστημικές τράπεζες τα ποσοστά είναι ψηλότερα: Σε ξένους ανήκει το 92% της Eurobank, το 87% της Πειραιώς, το 84% της Alpha Bank και το 75% της Εθνικής.
Πρόκειται για ορισμένους στρατηγικούς επενδυτές όπως ο Τζον Πόλσον που έχει το 14,18% της Πειραιώς και ο Πρεμ Γουάτσα που έχει λίγο κάτω από 33% στην Eurobank, όπως και η ιταλική Unicredit που έχει το 29,8% της Alpha Bank, αλλά και για «ανώνυμα» επενδυτικά κεφάλαια και ταμεία τα οποία έχουν επενδύσει σε ελληνικές τραπεζικές μετοχές.
Το βασικό δέλεαρ για τους ξένους μετόχους είναι οι γενναιόδωρες διανομές μερισμάτων και υπό κανονικές συνθήκες, η προσέλκυση κεφαλαίων θα ήταν δείκτης καλής πορείας της οικονομίας και επιτυχημένης διαχείρισης των τραπεζών -με ανταγωνιστικά προϊόντα χρηματοδότησης και επενδύσεων και όλα τα «καλούδια» του καπιταλισμού.
Η ανοδική πορεία των κερδών των συστημικών τραπεζών παρουσιάζεται σαν μια ιστορία επιτυχίας, ενός τραπεζικού τομέα που δήθεν εξυγιάνθηκε και αποδίδει, αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι.
Τα κέρδη που παρουσιάζουν οι τράπεζες τα τελευταία χρόνια προέκυψαν κατά κύριο λόγο επειδή απλά πλήρωναν ψίχουλα στους πελάτες τους για τις καταθέσεις, ενώ οι ίδιες αξιοποιούσαν τα χρήματα καταθέτοντάς τα για δικό τους όφελος στους ειδικούς λογαριασμούς της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με υψηλά επιτόκια.
Αντι, λοιπόν, να χρηματοδοτούν την αγορά προς όφελος της οικονομίας, οι συστημικές τράπεζες και οι διοικήσεις τους έκαναν χρυσή καριέρα, απλά ανακυκλώνοντας τα χρήματα των καταθετών -οι οποίοι έχαναν και χάνουν συνεχώς λεφτά από τις καταθέσεις- και χρεώνοντας εξωφρενικές προμήθειες σε όλες τις συναλλαγές.
Και όχι μόνον αυτό, αλλά συστηματικά είχαν και έχουν από τα υψηλότερα επιτόκια δανεισμού, και τα χαμηλότερα επιτόκια καταθέσεων στην ευρωζώνη.
Οι πρακτικές, οι χρεώσεις, τα επιτόκια, οι προμήθειες, όλα είναι ταυτόσημα και για τις 4 συστημικές τράπεζες, γεγονός που παραπέμπει σε εικόνα καρτέλ η οποία έχει καταγραφεί και από την Επιτροπή Ανταγωνισμού, ενώ χρειάστηκε και νομοθετική παρέμβαση από την κυβέρνηση για να κατέβουν οι εξωφρενικές χρεώσεις για απλές καθημερινές συναλλαγές.
Από το 2024 που η ΕΚΤ κατέβασε τα επιτόκια, οι συστημικές τράπεζες έστρεψαν τους πελάτες τους μαζικά στα αμοιβαία κεφάλαια, τα οποία χρεώνουν επίσης με πολύ υψηλότερες προμήθειες από ότι οι τράπεζες της ευρωζώνης, ενώ ανέβασαν και τις χορηγήσεις επιχειρηματικών δανείων που συνδέονται με το Ταμείο Ανάκαμψης -δηλαδή δάνεια τριπλοεγγυημένα, χωρίς το παραμικρό ρίσκο, τα οποία διοχετεύονται κυρίως σε ελάχιστες μεγάλες εταιρείες.
Οι μικρομεσαίοι όχι απλώς δεν χρηματοδοτούνται, αλλά και οι λίγες εξαιρέσεις που καταφέρνουν να πάρουν δάνειο, τιμωρούνται με τα υψηλότερα επιτόκια δανεισμού στην ευρωζώνη, όπως και όσοι αποφασίσουν να λάβουν καταναλωτικό δάνειο.
Δεν είναι το δήθεν succes story που προσελκύει τους ξένους επενδυτές, αλλά οι υποσχέσεις για όλο και μεγαλύτερα μερίσματα, τα οποία προκύπτουν από εύκολα κέρδη που επιτρέπει η αγαστή σύμπραξη των τεσσάρων συστημικών τραπεζών, οι οποίες αντί να ανταγωνίζονται μεταξύ τους για προσέλκυση καταθετών και δανειοληπτών, προτιμούν να επωφελούνται από τις συνθήκες καρτέλ για να διογκώνουν τα έσοδα από τόκους και προμήθειες.
Το άλλο παράδοξο είναι ότι ενώ οι συστημικές τράπεζες παρουσιάζουν προς τα έξω μια εικόνα εξυγίανσης, αποτελεσματικότητας και κερδοφορίας και διοχετεύουν δισεκατομμύρια στο εξωτερικό, η πραγματικότητα είναι ότι έχουν επωφεληθεί και συνεχίζουν να στηρίζονται με πολλούς τρόπους από το Κράτος και τους Έλληνες φορολογούμενους.
Η Εθνική, η Πειραιώς, η Eurobank και η Alpha Bank υπάρχουν και κερδίζουν επειδή στηρίχθηκαν -και συνεχίζουν να στηρίζονται- με σειρά κρατικών ενισχύσεων, διευκολύνσεων και εξαιρέσεων.
Από τις κρατικές εγγυήσεις του σχήματος Ηρακλής για να καταφέρουν να ξεφορτωθούν τα κόκκινα δάνεια πουλώντας τα σε ξένα funds, μέχρι την χαριστική αναβαλλόμενη φορολογία που «φουσκώνει» τα εποπτικά κεφάλαιά τους ώστε να καλύπτουν τις προδιαγραφές ασφαλείας, αλλά και τις κεφαλαιακές ενέσεις δεκάδων δισεκατομμυρίων στα χρόνια της κρίσης.
Είναι η στήριξη του ελληνικού κράτους και των φορολογουμένων που επιτρέπει την συσσώρευση κερδών που διοχετεύονται στο εξωτερικό.
https://www.ieidiseis.gr/oikonomia/700775/to-kartel-ton-4-trapezon-i-xenokratia-kai-i-exagogi-toy-85-ton-kerdon-sto-exoteriko/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου