Η συζήτηση γύρω από την επόμενη πολιτική κίνηση του Αλέξη Τσίπρα επιστρέφει δυναμικά στο πολιτικό παρασκήνιο, όμως όσοι θεωρούν ότι η «επόμενη μέρα» θα στηθεί πάνω σε οργανωμένες μετακινήσεις βουλευτών και στελεχών από τον ΣΥΡΙΖΑ ή τη Νέα Αριστερά φαίνεται πως μάλλον διαβάζουν λάθος το κλίμα.
Οι πληροφορίες και οι συζητήσεις που γίνονται το τελευταίο διάστημα συγκλίνουν στο ότι, αυτή δεν θα στηριχθεί σε λογικές «κομματικής μετεγκατάστασης» ούτε σε οργανωμένα μπλοκ στελεχών που θα μεταφέρουν αυτούσια την εσωκομματική τους ισχύ στο νέο εγχείρημα.
Το βασικό μήνυμα που εκπέμπεται είναι ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν «ομαδικές αφίξεις», ούτε συμφωνίες κορυφής που θα μεταφέρουν μηχανισμούς, τάσεις και εσωτερικές ισορροπίες από το χθες στο αύριο.
«Όποιος έρθει, θα έρθει χωρίς την έδρα και τον μηχανισμό του»
Στο παρασκήνιο διαμορφώνεται μια αντίληψη που αποτυπώνεται όλο και πιο καθαρά: όποιος επιθυμήσει να συμμετάσχει σε ένα νέο πολιτικό εγχείρημα, θα το κάνει χωρίς να θεωρεί δεδομένο ότι μεταφέρει μαζί του πολιτική «προίκα», κομματικό μηχανισμό ή προνομιακή θέση.
Αυτό αφορά τόσο βουλευτές όσο και ιστορικά στελέχη από τον ΣΥΡΙΖΑ, τη Νέα Αριστερά ή ακόμα και πρόσωπα που κινούνται ευρύτερα στον χώρο της κεντροαριστεράς και της προοδευτικής παράταξης.
Η λογική που φαίνεται να κυριαρχεί είναι πως μια νέα πολιτική προσπάθεια δεν μπορεί να ξεκινήσει με όρους αναπαραγωγής του παλιού πολιτικού προσωπικού και των εσωτερικών ιεραρχιών που οδήγησαν, σε μεγάλο βαθμό, στην κρίση αξιοπιστίας του χώρου.
Με απλά λόγια, κανείς δεν θα μπορεί να εμφανιστεί ως «ιδιοκτήτης» κομματικού ακροατηρίου ή ως εκπρόσωπος μιας εσωτερικής ομάδας που διαπραγματεύεται ρόλους και αξιώματα.
Το μήνυμα της «ισότητας» και της πολιτικής επανεκκίνησης
Στην καρδιά αυτής της συζήτησης βρίσκεται η προσπάθεια να δοθεί η εικόνα μιας πραγματικής πολιτικής επανεκκίνησης.
Όχι ενός νέου κόμματος που θα αποτελεί απλώς άθροισμα απογοητευμένων στελεχών ή διάσπαρτων κομματικών ομάδων, αλλά μιας διαφορετικής πολιτικής δομής, όπου –τουλάχιστον σε επίπεδο αρχής– όλοι θα ξεκινούν από κοινή αφετηρία.
Αυτό δεν σημαίνει πως έμπειρα πολιτικά στελέχη δεν θα έχουν ρόλο. Αντιθέτως, θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι πρόσωπα με κυβερνητική εμπειρία, οργανωτική γνώση ή πολιτικό εκτόπισμα θα συμμετέχουν σε μια τέτοια προσπάθεια.
Ωστόσο, το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι η συμμετοχή τους δεν θα συνοδεύεται από τη λογική των «βαρονιών», των ποσοστώσεων ή των κλειστών εσωκομματικών μηχανισμών.
Το μήνυμα που επιχειρείται να σταλεί είναι ότι η νέα προσπάθεια θα πρέπει να πείσει πως δεν αποτελεί «ανακύκλωση» της προηγούμενης περιόδου, αλλά μια απόπειρα πολιτικής ανανέωσης με διαφορετικά χαρακτηριστικά.
Νέα πρόσωπα και «φρέσκος αέρας» στην πολιτική
Ένα από τα στοιχεία που συζητούνται όλο και περισσότερο αφορά την ανάγκη εισόδου νέων ανθρώπων στην πολιτική σκηνή.
Συνεργάτες και συνομιλητές του Αλέξη Τσίπρα εκτιμούν ότι η κοινωνία εμφανίζεται κουρασμένη από τις ίδιες πολιτικές φιγούρες, τις διαρκείς εσωτερικές συγκρούσεις και τη λογική της κομματικής επιβίωσης.
Γι’ αυτό και το νέο εγχείρημα αναμένεται να επιχειρήσει άνοιγμα όχι μόνο σε νέους ηλικιακά ανθρώπους, αλλά και σε πρόσωπα που δεν έχουν φθαρεί από τη μακρά κομματική διαδρομή.
Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η ανανέωση δεν φαίνεται να περιορίζεται αποκλειστικά στην ηλικία. Στο τραπέζι βρίσκεται και η αξιοποίηση ανθρώπων μεγαλύτερης ηλικίας, αρκεί να εκπέμπουν εικόνα πολιτικής φρεσκάδας, κοινωνικής σύνδεσης και παραγωγικής παρουσίας.
Με άλλα λόγια, το ζητούμενο δεν θα είναι απλώς το «καινούργιο» ηλικιακά, αλλά το διαφορετικό πολιτικά και κοινωνικά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου