Συνολικά οι κυρώσεις, τρία χρόνια μετά από την επιβολή τους, είχαν οδηγήσει σε υποχώρηση του επιπέδου ζωής των πιο αδύναμων κοινωνικών ομάδων, πλήττοντας το δικαίωμά τους στην ανάπτυξη. Για το λόγο αυτό ο εισηγητής πρότεινε την επαναξιολόγησή τους...

Σήμερα μπορεί οι κυρώσεις να είναι διαφορετικές, ο δηλωμένος στόχος τους παραμένει ο ίδιος. Το ζήτημα είναι το κατά πόσο οι σημαντικές διαπιστώσεις της έκθεσης του ΟΗΕ το 2017, για την αποφυγή των ακούσιων επιπτώσεων σε βάρος εκείνων που είναι αθώοι του αίματος, έχουν ληφθεί υπόψη από τους εμπνευστές των κυρώσεων – τις ηγεσίες των ΗΠΑ και της ΕΕ...

ΥΓ: Η Έκθεση του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ επιβεβαιώνει το γνωστό, ότι δηλαδή το βαρύτερο τίμημα είτε των μαχών είτε των κυρώσεων, το πληρώνουν οι πιο αδύναμοι. Εκείνοι ακριβώς που δεν ευθύνονται.