Αντώνης Γκιόκας
Το ζήτημα της προοδευτικής διακυβέρνησης έθεσε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στη Βουλή, στη συζήτηση επί της πρότασης δυσπιστίας που κατέθεσε σε βάρος της κυβέρνησης, ο Αλέξης Τσίπρας.
Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, από τη μία απηύθυνε κάλεσμα συμπόρευσης προς τα κόμματα της λεγομένης «δημοκρατικής αντιπολίτευσης», αφήνοντας, παράλληλα, και σαφείς αιχμές προς την ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής.
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ το έχει τονίσει κατ’ επανάληψη. Η μοναδική λύση για την επιστροφή της «κανονικότητας» στη χώρα, περνάει μέσα από τις εκλογές και τον σχηματισμό μίας κυβέρνησης συνεργασίας, η οποία θα αποτελείται από τα κόμματα της ευρύτερης κεντροαριστεράς.
Επίσης, έχει υπογραμμίσει κατά το πρόσφατο παρελθόν, ότι συντρέχουν δύο προϋποθέσεις για τη δημιουργία αυτής της κυβέρνησης. Η πρώτη, είναι τα κόμματα που θα την αποτελούν, να αθροίζουν περισσότερες έδρες από τη Νέα Δημοκρατία και την Ελληνική Λύση. Η δεύτερη, να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα.
Το προσκλητήριο…
Όσο, λοιπόν, τα εκλογικά σενάρια θα «φουντώνουν» -είναι σαφές πως η Κουμουνδούρου εκτιμάει ότι βρισκόμαστε σε μία παρατεταμένη προεκλογική περίοδο- τόσο ο Αλέξης Τσίπρας θα προσπαθεί να πιέσει τις ηγεσίες τον όμορων κομμάτων στο να τοποθετηθούν επί του θέματος. Γίνεται, επίσης, ευκόλως αντιληπτό ότι ο βασικός αποδέκτης αυτής της πίεσης, είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης.
«Ξέρετε, φίλες και φίλοι των πτερύγων της προοδευτικής παράταξης, του συνόλου της προοδευτικής παράταξης, μην αγνοείτε το δίλημμα αυτό. Μόνο με εκλογές και προοδευτική κυβέρνηση θα απελευθερωθεί η εργασία (…) θα αυξηθεί άμεσα, τώρα που υπάρχει ανάγκη για τον μέσο πολίτη, τώρα που η ακρίβεια είναι στα ύψη, ο βασικός μισθός στα 800 ευρώ! Και η αύξηση αυτή θα περάσει σε όλα τα μισθολογικά κλιμάκια!».
Αυτό είπε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του ο Αλέξης Τσίπρας, απευθύνοντας έτσι «προσκλητήριο» μετεκλογικής συνεργασίας στο ΚΙΝΑΛ και τον Γιάνη Βαρουφάκη – δευτερευόντως.
…και οι αιχμές
Βέβαια, ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ δεν περιορίστηκε μόνο στο «προσκλητήριο» προς τις «προοδευτικές δυνάμεις». Άφησε και σαφέστατες αιχμές προς την ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη -χωρίς να την κατονομάζει- για την αντιφατική -όπως τη θεωρούν στην Κουμουνδούρου- στάση μπροστά στο αίτημα για εκλογές εδώ και τώρα.
«Κι όσο και αν κάποιοι προσπαθούν, φαίνεται ότι δεν θα καταφέρουν να ξεφύγουν από αυτό το μεγάλο δίλημμα, το δίλημμα των εκλογών. γιατί μόνο με εκλογές και προοδευτική κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ θα σταματήσει αυτός ο κατήφορος, θα αποκατασταθεί η κανονικότητα, θα επανέλθει το αίσθημα της ασφάλειας, θα επανεκκινήσει η οικονομία, διαγράφοντας ή μειώνοντας δραστικά τα χρέη της πανδημίας από την πρώτη στιγμή», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αλέξης Τσίπρας.
Το μήνυμα της Πορτογαλίας
Στην Κουμουνδούρου, δέχθηκαν με πολύ μεγάλη ευχαρίστηση το αποτέλεσμα των πρόωρων εκλογών στην Πορτογαλία, παρά το γεγονός πως το «Bloco», το αδελφό, δηλαδή, κόμμα τους, απώλεσε μεγάλες δυνάμεις – όπως, άλλωστε και το Κομμουνιστικό Κόμμα.
Ο λόγος που χαμογέλασαν, είναι η επικράτηση του Σοσιαλιστή Αντόνιο Κόστα -με τον οποίο ο Αλέξης Τσίπρας διατηρεί άψογη προσωπική φιλία- που θα παραμείνει στην εξουσία. Και αυτή τη φορά, αυτοδύναμος.
Όπως ανέφεραν κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, το «Bloco» και το ΚΚΠ, με τα οποία συγκυβερνούσε ο Κόστα, έχασαν σημαντικές δυνάμεις επειδή απέσυραν τη στήριξη τους από την κυβέρνηση, με τους πορτογάλους ψηφοφόρους να τους χρεώνουν την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες – αν και η ιστορική πείρα δείχνει ότι τα Κομμουνιστικά Κόμματα συρρικνώνονται ακριβώς γιατί στηρίζουν ή συμμετέχουν σε αστικές κυβερνήσεις.
Σύμφωνα με τα ίδια στελέχη, το μήνυμα που έστειλαν οι πορτογάλοι ψηφοφόροι, οι οποίοι τιμώρησαν τα κόμματα που έθεσαν σε κίνδυνο την προοδευτική πορεία της χώρας, θα πρέπει να εισακουστεί και από τα ελληνικά προοδευτικά κόμματα, που αρνούνται να συζητήσουν το ενδεχόμενο δημιουργίας μίας «αντιδεξιάς» κυβέρνησης συνεργασίας.
Τι κέρδισε και τι έχασε ο Αλέξης Τσίπρας από την πρόταση μομφής που κατέθεσε στη Βουλή
Στον ΣΥΡΙΖΑ δηλώνουν ικανοποιημένοι από την πορεία της τριήμερης συζήτησης στη Βουλή παρά το γεγονός ότι δεν περίμεναν να προκύψουν ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις από την πρόταση μομφής – δυσπιστίας.
Ένας ψύχραιμος παρατηρητής μπορεί να παρατηρήσει αρκετά θετικά σημεία από τις τοποθετήσεις του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης αλλά και ορισμένα λάθη στρατηγικής που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί.
Η αλήθεια είναι ότι στο κυβερνητικό στρατόπεδο έσπευσαν να κατηγορήσουν τον Αλέξη Τσίπρα για δημιουργία κλίματος πόλωσης και διχασμού λησμονώντας προφανώς ότι ο ρόλος της αντιπολίτευσης δεν είναι να χαϊδεύει αυτιά, αλλά να ασκεί σκληρό κοινοβουλευτικό έλεγχο για αδυναμίες και παραλείψεις.
Καταρχάς ο Αλέξης Τσίπρας κέρδισε το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού και της αλλαγής ατζέντας τόσο έναντι της κυβέρνησης, όσο και έναντι του ΚΙΝΑΛ που ακόμα δείχνει να κινείται σε θολά νερά. Λειτούργησε ακαριαία στην κατάθεση της πρότασης μομφής και άπαντες γνωρίζουν ότι στη μάχη ο αιφνιδιασμός του αντιπάλου είναι όπως λέμε σημαντικό advantage. Με τον ίδιο αιφνιδιασμό έπαιξε και τη δεύτερη μέρα της συζήτησης όπου επιτέθηκε – εκτός προγράμματος στον πρωθυπουργό – φέρνοντάς τον απρόσμενα στη θέση του απολογούμενου.
Στα «συν» του πρώην πρωθυπουργού μπορεί κανείς να πιστώσει τη σκληρή κριτική στη διαχείριση της κακοκαιρίας, στα ζητήματα της πανδημίας και βεβαίως στην οικονομία και στην ακρίβεια. Στα «πλην» θα έλεγε κανείς ότι ανήκει η μεγάλη χρονική έκταση που έδωσε στην «Φουρθιωτιάδα» υπό την έννοια ότι μετέτρεψε σε κεντρικό πολιτικό πρωταγωνιστή έναν trash τύπο και τον έφερε στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής του τόπου.
Ακόμα κι αν έχει δίκιο ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν παύει να είναι ένα θέμα που έρχεται σε… δεύτερη μοίρα σε σχέση με τα άλλα μεγάλα προβλήματα του τόπου. Και μιλάμε βεβαίως για έναν τύπο αδίστακτο στην κυριολεξία, έναν τύπο που χρησιμοποιεί στις αναρτήσεις του ακόμα και τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ για να λύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει με την Δικαιοσύνη.
Θα περίμενε κανείς ότι ο Αλέξης Τσίπρας με την πολιτική εμπειρία που διαθέτει δεν θα έπεφτε στην παγίδα. Η εμπλοκή του πολιτικού συστήματος με τέτοιους αδίστακτους τύπους είναι επικίνδυνη για όλες τις πλευρές και συνήθως δεν έχει καλή κατάληξη συνολικά για το πολιτικό σύστημα.
Κατά τα λοιπά, τα «χτυπήματα» που κατάφερε ο Αλέξης Τσίπρας σε ότι αφορά το φιάσκο στη διαχείριση της κακοκαιρίας στρίμωξαν αρκετά την κυβέρνηση. Ο κ. Στυλιανίδης για παράδειγμα δεν κατάφερε να απαντήσει σε κανένα από τα ερωτήματα του αρχηγού της Αξιωματικής αντιπολίτευσης και απλά πέταξε τη μπάλα στην εξέδρα λέγοντας ότι φταίνε τα ραντάρ της μετεωρολογίας και το διαλυμένο ελληνικό κράτος.
Και μόνον το γεγονός ότι οι κυβερνητικοί βουλευτές μπήκαν στη διαδικασία να αντιπαραβάλουν την τραγωδία στο Μάτι για να δικαιολογήσουν τα λάθη που έγιναν στην «Ελπίδα» δείχνει ότι η ΝΔ στριμώχτηκε αρκετά από τις πιέσεις του ΣΥΡΙΖΑ.
Παράλληλα ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις έναντι του ΚΙΝΑΛ αφού η στάση της Χαριλάου Τρικούπη «ψηφίζουμε ναι στην πρόταση μομφής αλλά δεν θέλουμε εκλογές» δεν είναι και ότι πιο ξεκάθαρο.
Προφανώς ο κ. Τσίπρας θα μπορούσε να είναι ακόμα πιο πιεστικός στα θέματα της φτώχειας και της ακρίβειας και να βάλει στο κάδρο και άλλους υπουργούς εκτός από τον Χρήστο Στυλιανίδη.
Εν κατακλείδι, αφήνοντας έξω τον «μάνατζερ Τζούλιας» ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έφερε στη Βουλή, έστω και για τρεις μέρες το παλιό δίλημμα «Μητσοτάκης ή Τσίπρας».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου