Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

Τα εφιαλτικά σενάρια του 2017 : Το καλό..., το κακό..., και το GREXIT...!!!



Γράφει ο Γιάννης Σπ. Παργινός

       
Τα προβλήματα της κυβέρνησης πολλαπλασιάζονται, προϊόντος του χρόνου, με αποτέλεσμα να περιπλέκονται έτι περαιτέρω οι όποιες αποφάσεις της 

 κι ανάλογα να επιβαρύνεται με μαύρα σύννεφα ο πολιτικός της ορίζοντας. Ήδη, στα δύο θηριώδη ζητήματα, - την οικονομία και το προσφυγικό - , προστέθηκε και το Κυπριακό, ενώ αν δεν κλείσει εντός Ιανουαρίου η περιβόητη δεύτερη αξιολόγηση, θα βρεθεί προ των πυλών ένα ταμειακό κενό 6,7 δις, το οποίο, με την σειρά του, θα φέρει την χώρα μπροστά στην χρεοκοπία , με τις όποιες απρόβλεπτες κι ανεξέλεγκτες κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις…

         
Σ αυτό το ταραγμένο κλίμα, η κυβέρνηση επένδυσε τα μέγιστα στην συνεδρίαση του προχθεσινού Euro Working Group, προκειμένου να αρχίσουν εκ νέου οι συζητήσεις Ελλάδος – Θεσμών και να υπάρξει συμφωνία για τη δεύτερη αξιολόγηση η οποία, κατά τους υπολογισμούς και τις επιδιώξεις του Μεγάρου Μαξίμου, θα πρέπει να επικυρωθεί στο Eurogroup της 26ης Ιανουαρίου.
         
Μπροστά σ αυτόν τον στόχο, ο υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος, - αναζητώντας σε Παρίσι και Βρυξέλλες την στήριξη των συμμάχων για - έναν ακόμη – επώδυνο πλην «έντιμο» συμβιβασμό - , συναντήθηκε την Πέμπτη στις Βρυξέλλες με τον Επίτροπο οικονομικών υποθέσεων, Πιερ Μοσκοβισί, ενώ την Τετάρτη συναντήθηκε στο Παρίσι με τον γάλλο ομόλογό του, Μισέλ Σαπέν. Οι δύο γάλλοι αξιωματούχοι εκτίμησαν πως…, «η αξιολόγηση πρέπει να ολοκληρωθεί άμεσα». Από την δική τους πλευρά, αξιωματούχοι της ευρωζώνης, στις Βρυξέλλες, μετέθεταν την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης από τον Ιανουάριο στον Φεβρουάριο, λέγοντας ότι…, «μία συνολική λύση είναι εφικτή εντός του Φεβρουαρίου εάν εφαρμοστούν όλα τα συμφωνηθέντα». Ο πρόεδρος της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, ζητά το ελάχιστο των εγγυήσεων που θα του επιτρέψει να δώσει την ώθηση της ποσοτικής χαλάρωσης στην Αθήνα. Ο δε, μέγας μάγιστρος του «ελληνικού δράματος», γερμανός υπουργός οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, καθορίζει το παιγνίδι στο Eurogroup, σύμφωνα με τα συμφέροντα του κόμματός του και της καγκελαρίας ενόψει των εκλογών του προσεχούς Φθινοπώρου, στην πατρίδα του.
         
Το Μέγαρο Μαξίμου βρίσκεται προ του κινδύνου, οι αλλεπάλληλες αναβολές στην ολοκλήρωσης της επίμαχης δεύτερης αξιολόγησης,  να επαναφέρουν επί σκηνής το «θρίλερ» του 2015…, που οδήγησε στον επώδυνο συμβιβασμό του Ιουλίου, του ιδίου έτους, με την υπογραφή του 3ου και επαχθέστερου μνημονίου. Είναι σαφές τοις πάσι, πως οι όποιοι ελιγμοί της όποιας κυβέρνησης μειώνονται στο ελάχιστο, καθώς η χώρα έχει να αντιμετωπίσει ένα εξωτερικό χρέος της τάξης του 180% και ένα εσωτερικό χρέος της τάξης του 132%, δηλαδή συνολικά ένα χρέος που φτάνει στο 312% του ΑΕΠ.

                                 Τα επικρατέστερα σενάρια
            
Εφ όλων των ανωτέρω εκτεθέντων, τρία είναι τα σενάρια που μπορούν να προκύψουν από την έκβαση της διαπραγμάτευσης : 

-        Σενάριο πρώτο – Το κατ ευχήν – Το επιδιωκόμενο - Κλείνει η αξιολόγηση, το αργότερο τον μήνα Φεβρουάριο.
Ωστόσο, για να επιτευχθεί ο κυβερνητικός στόχος, - το «καλό» σενάριο, η κυβέρνηση καλείται να ξεπεράσει ορισμένες από τις «κόκκινες γραμμές» που είχε προ πολλού και κατ επανάληψη θέσει και να κάνει πολιτικές υπερβάσεις, οι οποίες με την σειρά τους θα την φέρουν αντιμέτωπη, τόσο με την κοινοβουλευτική της ομάδα, όσο και με την λαϊκή της βάση.
Με απλά λόγια, καλείται να ικανοποιήσει ορισμένα από τα αιτήματα των δανειστών, όπως…, α) η μείωση του αφορολόγητου στα 5000 ευρώ…, β) η αύξηση του ορίου απολύσεων στο 10%...,  και γ) η θεσμοθέτηση ενός αναθεωρημένου κόφτη δαπανών με μέτρα που θα φθάσουν τα 5 δις ευρώ. Μπροστά σ όλα τούτα, η Ελλάδα «αμείβεται» με την «ρήτρα ανάπτυξης», την οποία επί μακρόν επιζητούσε….
Στην περίπτωση αυτήν, το μεν ΔΝΤ παραμένει στο ελληνικό πρόγραμμα…, η αξιολόγηση θα ολοκληρωθεί και επομένως  η Ελλάδα θα ενταχθεί σε πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης στις 27 Απριλίου του 2017….!!!
          Στο σενάριο αυτό απομακρύνεται η περίπτωση εκλογών το 2017 καθώς φυσικά και η πιθανότητα νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών το 2018, αφού οι τράπεζες θα περάσουν τα stress tests χωρίς να έχουν ανάγκη από νέα κεφάλαια.

-        Σενάριο 2 – Το απευκταίο σενάριο - Η αξιολόγηση δεν κλείνει – Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται όπως ακριβώς έγινε και το 2015. 
Αν ληφθεί υπόψην, ότι η πρώτη μεγάλη πληρωμή δόσης για την Ελλάδα είναι τον Ιούνιο, - 6, 7 δις ευρώ - , υπάρχει η περίπτωση η ελληνική κυβέρνηση να θελήσει να επιτύχει μια συμφωνία υπέρ της, ακριβώς τότε. Θα πρόκειται, σαφώς, για μια επανάληψη του  «θρίλερ»  του 2015.
Πέραν, όμως της όποιας εκτίμησης και αισιοδοξίας των επιτελών του Μεγάρου Μαξίμου, αποτελεί κοινό τόπο ότι, οι αλλεπάλληλες  αναβολές στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης, θα καταλήξουν σε συμφωνία που θα είναι…, «επαχθέστερη όσο αργεί να υπογραφεί». Επιπλέον, του επαχθούς της συμφωνίας, οι τράπεζες χωρίς την ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ, θα κινδυνέψουν έτι περαιτέρω και η 4η  ανακεφαλαιοποίηση το 2018 θα γίνει μονόδρομος. Τα «κόκκινα δάνεια» δεν θα έχουν διευθετηθεί, και τα stress tests του 2018 για τις ελληνικές τράπεζες θα δείξουν μεγάλες κεφαλαιακές ζημίες. Παράλληλα μ αυτό το θρίλερ, - κατά το επίμαχο καλοκαίρι του 2017 - , Ελλάδα και Ευρώπη, θα βρίσκονται μια αναπνοή από τις γερμανικές εκλογές. Ειδικά, δε, η Ελλάδα θα κινδυνεύει και πάλι με ασύντακτη χρεοκοπία….
Σ΄ αυτήν την περίπτωση, οι εκλογές κατά το Φθινόπωρο του 2017, προβάλλουν ως ισχυρή κατάληξη του εν προκειμένω 2ου σεναρίου. 
-        Σενάριο 3: Αδιέξοδο και Grexit.
Ουδείς θα ήθελε, το εν λόγω σενάριο. Ωστόσο, παίζει δυνατά στα τραπέζια των αναλυτών, ντόπιων και ξένων. Αυτό το σενάριο θα  θα προκύψει αν δεν επιτευχθεί συμφωνία, έστω και το καλοκαίρι. Τότε, το Grexit θα επανέλθει και πάλι στο προσκήνιο….
Στην περίπτωση αυτή, τα ομόλογα με όρους αποδόσεων θα εκτιναχθούν, θα υπάρξει καθολικό bail in, ( «κούρεμα καταθέσεων» ) , που θα αγγίξει καταθέτες και ομολογιούχους. Στην εν λόγω περίπτωση δύο εκδοχές θα ακολουθήσουν  : α) Ένα νέα μνημόνια, «από την αρχή»…, ή β) έξοδος από την Ευρωζώνη, είτε με όρους Σόϊμπλε, είτε με οριστική ρήξη με τους δανειστές…, με τις όποιες αρνητικές συνέπειες…, πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές…

                                     Ξορκίζουν την λιτότητα
             
Σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, σε κυρίαρχο πρόβλημα αναδεικνύεται η πολιτική της σκληρής λιτότητας που η Γερμανία έχει επιβάλλει. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του αντικαγκελαρίου και προέδρου του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD), Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, ότι «ο Χέλμουτ Κολ δεν θα αντιμετώπιζε ποτέ στη ζωή του άλλες ευρωπαϊκές χώρες με αυτόν τον τρόπο», για να τονίσει ακόμα ότι «είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία, οι οποίες εφαρμόζουν μεταρρυθμίσεις, πρέπει να κάνουν μια γιγαντιαία προσπάθεια για να τους επιτραπεί να έχουν 0,5% επί πλέον έλλειμμα στον προϋπολογισμό τους»…
       
 «Φρέσκο, πραγματικό χρήμα» της τάξης των 60 έως 80 δισ. ευρώ πρέπει να διοχετεύσει η Ευρωπαϊκή Ένωση στην εξασθενημένη ευρωπαϊκή οικονομία, σύμφωνα με τον Γάλλο υπουργό Οικονομίας Εμανουέλ Μακρόν. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Financial Times, ο Γάλλος υπουργός προειδοποιεί ότι το φιλόδοξο επενδυτικό σχέδιο των Βρυξελλών, ύψους 300 δισ. ευρώ, κινδυνεύει να αποτύχει αν δεν περιλαμβάνει ένα επαρκές ποσό μετρητών για την τόνωση της ζήτησης…
       
 «Φοβάμαι ότι το σχέδιο θα καταλήξει μια απογοήτευση. Δεν έχω καμία ένδειξη για αυτό, αλλά αυτή είναι η αίσθησή μου, γιατί φαίνεται να στηρίζεται υπερβολικά σε ψεύτικο χρήμα», υποστηρίζει ο Εμανουέλ Μακρόν. «Δεν θέλω να είμαι απαισιόδοξος, αλλά είμαι πεπεισμένος ότι χρειαζόμαστε νέο, πραγματικό χρήμα, το οποίο και θα πρέπει να αξιοποιηθεί κατάλληλα», σημειώνει στη συνέντευξή του….
          
Τούτων, όλων των ανωτέρω εκτεθέντων, εύλογα γεννάται το ερώτημα : Μέχρι πότε η Ευρώπη θα ανέχεται να της επιβάλλεται μια οικονομική πολιτική σκληρής λιτότητας που συμφέρει μόνον το Βερολίνο…, κι επίσης, η Ελλάδα μέχρι πότε θα υπακούει σε έξωθεν εντολές για να υλοποιεί μια οικονομική πολιτική, η οποία καταστρέφει την χώρα και τους πολίτες της…, ενώ δεν αφήνει αχτίδα ελπίδας για οικονομική ανάπτυξη, παρά τα περί του αντιθέτου λεχθέντα…, λεγόμενα…, και λεχθησόμενα…!!!

Το παρόν κείμενο, - Ρεπορτάζ – Ανάλυση ) - , δημοσιεύεται στην εφημερίδα ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ και στην ιταλική La Repubblica – Roma.

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου