Ο ανασχηματισμός γέννησε μια συμφωνία κορυφής μεταξύ Παπανδρέου - Βενιζέλου που θα σφραγίσει τις πολιτικές εξελίξεις
Toυ Κ. Π. Παπαδιοχου / Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Ενα από τα πλέον σημαντικά του πολιτικά «χαρτιά», κατ' ορισμένους δε το τελευταίο μεγάλο, ήταν για τον πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου ο προχθεσινός ανασχηματισμός της κυβέρνησης που σφραγίσθηκε από τον «ιστορικό συμβιβασμό» με τον νέο αντιπρόεδρο και υπουργό Οικονομικών κ. Ευάγγ. Βενιζέλο.
Ο κ. Παπανδρέου είναι σαφές ότι υποχρεώθηκε να αλλάξει πορεία εν πλω, καθώς οι αλλαγές που σχεδίαζε ούτως ή άλλως να πραγματοποιήσει εντός της προηγούμενης εβδομάδας, όπως είχε προαναγγείλει η «Κ», επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από την εσωκομματική θύελλα την οποία προκάλεσαν το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, αλλά και οι αρνητικές εντός του ΠΑΣΟΚ αντιδράσεις για την παρ' ολίγον συμφωνία με τον κ. Αντώνη Σαμαρά για κυβέρνηση συνεργασίας με πρωθυπουργό κοινής αποδοχής.
Οπως λέγεται, ο κ. Παπανδρέου υποχρεώθηκε σε έναν ανασχηματισμό με βασικό αποδέκτη όχι τόσο την κοινωνία, όσο το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Με άλλα λόγια, πρωταρχική του στόχευση, μετά τις ηχηρές αποχωρήσεις των κ. Γ. Λιάνη, Γ. Φλωρίδη και Εκτ. Νασιώκα, ήταν η επιβίωση της κυβέρνησης και η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου. Επιδίωξη που ως φαίνεται επιτυγχάνεται μετά τον «ενωτικό» ανασχηματισμό της Παρασκευής.
Με άρωμα φθινοπώρου
Μάλιστα, ορισμένοι εκτιμούν πως ο ανασχηματισμός γέννησε μια συμφωνία κορυφής μεταξύ των κ. Γ. Παπανδρέου και Ευάγγ. Βενιζέλου που θα σφραγίσει όχι μόνον την περαιτέρω πορεία της κυβέρνησης, αλλά συνολικά τις πολιτικές εξελίξεις: ήδη, παρασκηνιακά στο ΠΑΣΟΚ λέγεται πως στις δύο κατ' ιδίαν συναντήσεις που είχαν σε διάστημα λίγων ωρών το απόγευμα και το βράδυ, προχθές, ο πρωθυπουργός και ο νέος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, συμφωνήθηκε ένας ευρύτερος πολιτικός σχεδιασμός, που στο βάθος έχει... εκλογές. Ανεξαρτήτως όσων έχουν συζητηθεί μεταξύ των κ. Παπανδρέου και Βενιζέλου, κομβικό σημείο για τις περαιτέρω εξελίξεις θεωρείται ο προσεχής Σεπτέμβριος, οπότε και τοποθετείται η χορήγηση του νέου πακέτου βοηθείας προς την Ελλάδα, ώστε να καλυφθούν οι δανειακές της ανάγκες μέχρι το 2014. Βεβαίως, το Μέγαρο Μαξίμου επιμένει πως η νέα κυβέρνηση έχει ορίζοντα μέχρι το 2013. Ομως, είναι προφανές πως για τον κ. Γ. Παπανδρέου -καθώς το ΠΑΣΟΚ έχει εισέλθει σε διαδικασία φθοράς- ο καλύτερος πολιτικά χρόνος για την προσφυγή στις κάλπες θα είναι πιθανότατα το φθινόπωρο, καθώς οι επιπτώσεις των νέων μέτρων δεν θα είναι απολύτως ορατές στους πολίτες, ενώ θα έχει ως προεκλογική σημαία ότι απέτρεψε οριστικά το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της χώρας. Παράλληλα, σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο θα αποκτήσει εκ των πραγμάτων σ' αυτήν την περίπτωση και ο κ. Ευάγγ. Βενιζέλος ως βασικός διαπραγματευτής της νέας συμφωνίας με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Εξάλλου, ο πρωθυπουργός μπορεί πλέον, εάν αποφασίσει την προσφυγή στις κάλπες, να επικαλεστεί ότι εκλογές δεν ζητούν μόνο τα μικρότερα κόμματα αλλά και ο κ. Αντ. Σαμαράς.
Ενταση και δυσαρέσκεια
Πάντως, η συμφωνία των κ. Παπανδρέου και Βενιζέλου, πέραν της ανακούφισης που προκάλεσε με το σκεπτικό ότι διασφαλίζεται η ψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος και αποτρέπεται το ενδεχόμενο πτώσης της κυβέρνησης, πυροδότησε και πολλές παρασκηνιακές ενστάσεις από το στρατόπεδο των υποστηρικτών του πρωθυπουργού, ενώ τριγμούς έχουν δημιουργήσει και οι γενικότερες επιλογές για το νέο κυβερνητικό σχήμα. Στον κ. Παπανδρέου καταλογίζεται ότι έσπευσε να αξιοποιήσει, στο πλαίσιο της συμφωνίας με τον κ. Βενιζέλο, στελέχη της επιρροής του τελευταίου, όπως ο κ. Π. Κουκουλόπουλος, όταν το πρωί της Πέμπτης το Μέγαρο Μαξίμου μετέδιδε με αφορμή την ανταρσία των βουλευτών, ότι βρίσκονται σε εξέλιξη «νέα Ιουλιανά».
Επίσης, έντονη είναι η δυσαρέσκεια από μια σειρά προβεβλημένους υπουργούς, που μετακινήθηκαν με το σκεπτικό ότι έπρεπε να δοθεί νέα ώθηση στο κυβερνητικό σχήμα, όταν άλλα στελέχη, όπως ο κ. Π. Γερουλάνος, διατήρησαν το χαρτοφυλάκιο που τους είχε δοθεί από την ορκωμοσία της πρώτης κυβέρνησης Παπανδρέου τον Οκτώβριο του 2009. Στη συγκεκριμένη κατηγορία, εκ των πραγμάτων εντάσσονται οι κ. Δημ. Ρέππας, Γ. Ραγκούσης και Χ. Καστανίδης. Μάλιστα, ο τελευταίος φέρεται να αντέδρασε καθώς δεν είχε ενημερωθεί ότι μέρος των αρμοδιοτήτων του ως υπουργού θα εκχωρείτο στον κ. Δημ. Ρέππα. Επίσης, δυσαρεστημένος με την εξέλιξη του ανασχηματισμού λέγεται ότι είναι ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου. Κατά πληροφορίες, στον πρώην τσάρο της οικονομίας είχε προταθεί να επιλέξει μεταξύ των υπουργείων Εξωτερικών, Περιβάλλοντος και Υποδομών. Ομως, ενώ ζήτησε να αναλάβει το πρώτο, τελικώς του ανακοινώθηκε πως θα μετακομίσει στο ΥΠΕΚΑ. Στο ίδιο μήκος κύματος, κατά πληροφορίες, κινείται και ο κ. Μ. Χρυσοχοΐδης: ενώ το υπουργείο του ενισχύθηκε με τον τομέα της Ναυτιλίας, όπως μεταδίδει το Μέγαρο Μαξίμου η συγκεκριμένη αρμοδιότητα θα δοθεί στον αναπληρωτή υπουργό κ. Χ. Παμπούκη. Τέλος, και ο κ. Γ. Ραγκούσης καλείται να αλλάξει υπουργείο, ακριβώς σε μια περίοδο κατά την οποία αρχίζουν να αποδίδουν κρίσιμες και με πολιτικό κόστος επιλογές, όπως ο «Καλλικράτης» και η επαναφορά του ΑΣΕΠ, ενώ είχαν δρομολογηθεί άλλες, όπως το σαραντάωρο στο Δημόσιο.
Παράλληλα, από κυβερνητικά στελέχη επισημαίνεται πως δημιουργούνται όροι σημαντικών καθυστερήσεων στην προώθηση του κυβερνητικού έργου, σε μια περίοδο κατά την οποία η κάθε μέρα είναι κρίσιμη για την ελληνική οικονομία. Και τούτο, διότι απαιτείται ενημέρωση των νέων ή των μετακινηθέντων υπουργών, αλλά και η έκδοση σειράς Προεδρικών Διαταγμάτων, όπου έχει υπάρξει μεταφορά αρμοδιοτήτων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου