Η Καρδερίνα...!!!

Του Αλέξη Παπαχελά / Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής
=================================
Αν οι συνήθεις «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» έχουν δίκιο, το κυβερνών κόμμα θα περάσει μία δύσκολη νύχτα άγνωστης διάρκειας από τις 7 και μετά, απόψε. Ακούω από φίλους νεοδημοκράτες πως ελπίζουν σε ένα ύστατο θαύμα, ενώ από άλλους θεωρίες συνωμοσίας για τα ΜΜΕ, τις δημοσκοπήσεις και τους Αμερικανούς που φταίνε για τη σημερινή κατάσταση. Κατανοητές αυτές οι... αντιδράσεις, αλλά επειδή ο τόπος θα ξαναχρειαστεί την κεντροδεξιά παράταξη να κυβερνήσει, πολύ πιο χρήσιμο θα ήταν να αρχίσει μια σοβαρή και ψύχραιμη συζήτηση για το πώς θα ανασυγκροτηθεί σε ένα ευρωπαϊκό κόμμα εξουσίας.
Κορυφαίος υπουργός παρατηρούσε πως τα στελέχη της Ν.Δ. «έχουν την ψυχή και την αντοχή καρδερίνας». Η συμπεριφορά της κεντροδεξιάς παράταξης τον τελευταίο καιρό δείχνει και κάτι παραπάνω, ότι έχει μυαλό καρδερίνας που έχει αποφασίσει να αυτοκτονήσει με τον πιο θεαματικό τρόπο. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, η συμπεριφορά των στελεχών της κατά το δεκαήμερο πριν από την προκήρυξη των εκλογών, που πρέπει να διδάσκεται σε σεμινάρια πολιτικής υπό τον τίτλο «τι να κάνετε για να βεβαιωθείτε ότι θα χάσετε τις εκλογές».
Μία ψύχραιμη αποτύπωση της περιόδου 2004 - 2009 θα καταγράψει τις επιτυχίες: το άνοιγμα στη Ρωσία και την Κίνα με τους αγωγούς και το λιμάνι, το βέτο για τα Σκόπια, την ιδιωτικοποίηση της «Ολυμπιακής» και του ΟΤΕ, τις δειλές μεταρρυθμίσεις στην παιδεία και το ασφαλιστικό. Δεν υπάρχει όμως καμιά αμφιβολία πως η Ιστορία θα έχει το δικό της μερίδιο ευθυνών για τον κ. Καραμανλή, για τις λανθασμένες επιλογές προσώπων και την υπερβολική εμπιστοσύνη που τους έδειξε, για τα ρίσκα που δεν πήρε, ακόμη και για την απόφασή του να πάει τώρα σε εκλογές. Από την άλλη, όμως, ο κ. Καραμανλής ήταν η εύκολη λύση που επέλεξε μια παράταξη που δεν ήθελε ιδιαιτέρως να ανανεωθεί, ούτε από πλευράς προσώπων ούτε από πλευράς ιδεών. Διάλεξε έναν χαρισματικό ηγέτη ο οποίος την οδήγησε σε δύο εκλογικές νίκες και την έβγαλε από το χρονοντούλαπο όπου κρυβόταν με εσωστρέφεια από το 1993. Η ίδια όμως τεμπέλιασε και στη διαδρομή έκαψε μια ολόκληρη γενιά στελεχών (από την περίφημη παρέα της ΟΝΝΕΔ), η οποία δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων στη διαχείριση των κρίσιμων υποθέσεων του κράτους. Ο πρωθυπουργός εμπιστεύθηκε αυτή την παρέα και αγνόησε εντελώς μια νεότερη γενιά ικανών στελεχών που αναδείχθηκαν σε κρίσιμα πόστα. Ταυτοχρόνως βασίστηκε σε δύο λαμπρούς καθηγητές που απέδειξαν περίτρανα πόσο δίκιο είχε ο Μπίσμαρκ όταν έλεγε εκείνο το περίφημο «τρεις καθηγητές φτάνουν για να κατακρημνίσουν τη Γερμανία...».
Σε κάθε περίπτωση, ο τόπος χρειάζεται μια ισχυρή, ευρωπαϊκού τύπου κεντροδεξιά παράταξη με ιδέες, προτάσεις και στελέχη από την αγορά. Η επόμενη ημέρα, ακόμη και αν κερδίσει η Ν.Δ., θα είναι δύσκολη γιατί είναι πολλοί αυτοί που θέλουν να μετατρέψουν τη Ρηγίλλης σε σαλούν επίλυσης εσωκομματικών και προσωπικών διαφορών. Καλό θα ήταν όμως όσοι ετοιμάζονται να κάνουν δημοσίως τους μετά Χριστόν προφήτες να απαντήσουν πρώτα τι έκαναν οι ίδιοι στα κυβερνητικά τους πόστα για να βοηθήσουν τη διακυβέρνηση της χώρας. Γιατί είναι πραγματικά τραγικό, αυτοί που ανερυθρίαστα δήλωναν ότι προτιμούν τα καφέ από τη δουλειά στο υπουργείο να έχουν τώρα άποψη και να παριστάνουν τους... Μπίσμαρκ. Η Ν.Δ. χρειάζεται επειγόντως λιγότερους ανθρώπους των καφενείων και των πάλαι ποτέ ζωντανών πανεπιστημιακών αμφιθεάτρων και περισσότερους ανθρώπους με ιδέες, εμπειρίες της αγοράς και αίσθηση ευθύνης.