Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Η αγωνία των «γαλάζιων» και το «πολιτικό άλμα πίστης» του Κυρ. Μητσοτάκη...!!!

του Τάσου Τσιφόρου 

Μπορεί οι γαλάζιοι βουλευτές και, κυρίως, η γαλάζια ηγεσία να εμφανίζονται με ισχυρή αυτοπεποίθηση για την ικανότητά τους να οδηγήσουν την χώρα μακριά από την 8ετή οικονομική και κοινωνική κρίση, 

ωστόσο παράλληλα με την εργώδη προετοιμασία σε επίπεδο στελεχών και προγράμματος, ο προβληματισμός και ανησυχία δεν λείπουν.
Η ανησυχία αυτή, μάλιστα, έχει δύο πτυχές:
  • η πρώτη αφορά στο βάρος των αποφάσεων που θα κληθεί να λάβει η Νέα Δημοκρατία, τα στελέχη της οποίας πάντως δεν έχουν καμία αμφιβολία για τη μεγάλη ευθύνη που θα αναλάβουν,
  • η δεύτερη αφορά στο πολιτικό σκηνικό και το πως αυτό θα διαμορφωθεί το επόμενο διάστημα ενόψει εκλογών.
Είναι χαρακτηριστικό ότι κορυφαία στελέχη της Ν.Δ. επιδιώκουν να εκτιμήσουν, σε επίπεδο υποθέσεων, εάν είναι προτιμότερο να εξασφαλίσουν την αυτοδυναμία – κάτι που όμως είναι βέβαιο ότι θα τους αφήσει χωρίς κυβερνητικούς εταίρους στην επόμενη Βουλή – ή εάν, τελικά, θα ήταν προτιμητέα μία ακόμη κυβέρνηση συνεργασίας. Ο κ. Μητσοτάκης, που ακούει συνεργάτες του να θεωρούν εξαιρετικά πιθανό το ενδεχόμενο μίας γαλάζιας αυτοδυναμίας, έχει δηλώσει πως – σε κάθε περίπτωση – θα αναζητήσει συνεργασίες στην επόμενη Βουλή.
Ο Πρόεδρος της Ν.Δ. θεωρεί, δε, πως σε κάθε περίπτωση η δυναμική της επικράτησης της Ν.Δ. θα είναι τέτοια που θα συμπαρασύρει, εκ των πραγμάτων, και άλλες πολιτικές δυνάμεις στην προσπάθεια ανάταξης της χώρας. Με την ίδια δυναμική προσέγγιση, αντιμετωπίζει ο κ. Μητσοτάκης και τον όγκο των ανοικτών θεμάτων που, δεδομένα, θα βρει απέναντί του, την επομένη των εκλογών.
Η αναφορά του ότι θα προχωρήσει σε μείωση των φορολογικών συντελεστών ακόμη και χωρίς συμφωνία των εταίρων καταδεικνύει τη βούληση του κ. Μητσοτάκη για ρήξεις. Όχι με την έννοια που επιχείρησε ο κ. Τσιπρας το πρώτο εξάμηνο του 2015, σωρεύοντας στη χώρα νέα βάρη, αλλά με την έννοια της ρήξης με τη νοοτροπία της ακινησίας και της αμυντικής στάσης έναντι των προβλημάτων. Άλλωστε, με τη συσσωρευμένη εμπειρία των μνημονιακών χρόνων, ο κ. Μητσοτάκης ξέρει ότι ο χρόνος δεν αποτελεί, τελικά, σύμμαχο των κυβερνήσεων.
Ο ίδιος προκρίνει, αντιθέτως, μία εξαιρετικά εμπροσθοβαρή προσέγγιση, μέσα από το κλείσιμο των εκκρεμοτήτων με ταχείς ρυθμούς μέσα στις λίγες πρώτες εβδομάδες από την ανάληψη της εξουσίας. Πρόκειται για ένα πολιτικό άλμα πίστης, όχι στο κενό προφανώς αλλά στην καρδιά των προβλημάτων και των εκκρεμοτήτων που συνεχίζουν να κρατούν την Ελλάδα σε κατάσταση εκκρεμούς.
Ο Πρόεδρος της Ν.Δ. εκτιμά ότι μόνον με ένα σχέδιο ανατροπών σε ελάχιστο χρόνο θα μπορέσει να δρομολογήσει την επιστροφή της Ελλάδας στην κανονικότητα και, παράλληλα, να ελπίσει ότι το «σοκ» θα πυροδοτήσει τέτοια αναπτυξιακή δυναμική που θα του επιτρέψει να είναι η πρώτη κυβέρνηση, την περίοδο των μνημονίων, που – έχοντας εφαρμόσει μέτρα - θα κερδίσει και δεύτερη φορά στις κάλπες. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου